Każdy człowiek posiada własne przekonania. Marta Szarejko postanowiła przyjrzeć się tym, jakie spojrzenie na rzeczywistość posiadają kobiety należące do mojego pokolenia. Co nam przekazały nasze matki i babki? Chodzi nie o geny, a zestaw poglądów, jaki powtarzano następnemu pokoleniu kobiet. Marta Szarejko porozmawiała na ten temat z osobami, które mają wiedzę na ten temat, czyli ze znanymi i cenionymi psychoterapeutkami i socjolożkami z różnych miast w Polsce. Autorka jest dziennikarką i reportażystką, za książkę o ludziach w kryzysie bezdomności „Nie ma o czym mówić” (2010) została nominowana do Literackiej Nagrody Angelus. Czytaj dalej
„Masz to po mnie. Jakie przekonania dostałyśmy od naszych matek i babek?” – Marta Szarejko
Odpowiedz
Gdybym miała wymienić jednego pisarza, który kojarzy mi się z literaturą prosto z dalekiej Australii, byłby to Richard Flanagan. Myślę, że wielu czytelników myślałoby podobnie. Teraz miałam okazje sięgnąć po powieść autorki, którą rekomenduje wymieniony przeze mnie autor. Richard Flanagan nazywa książkę „Plon” Tary June Winch przełomową dla czarnej i białej Australii. Pisarka wywodzi się z rdzennego ludu Wiradjuri i porusza w swojej powieści problem języka i tożsamości. Oglądamy w niej doświadczenia rdzennej ludności, a także to jakie były skutki przemocy stosowanej na rdzennych mieszkańcach Australii. 
Kiedy nauczyłam się czytać, chętnie sięgałam po baśnie i legendy. Wtedy popularna była książka „Klechdy domowe”. Wyróżniała się pięknymi ilustracjami autorstwa Zbigniewa Rychlickiego. Tak naprawdę były to drzeworyty, a grafik zasłynął jako twórca Misia Uszatka. Rychlicki w 1982 roku został laureatem najbardziej prestiżowej nagrody w dziedzinie literatury dziecięcej, czyli Medalu im. Hansa Christiana Andersena. Wspominam o tym, ponieważ niedawno Wydawnictwo Bosz opublikowało zbiór „Opowieści z kraju nad Wilią” Anny Koprowskiej-Głowackiej. Zdałam sobie sprawę, że tak właściwie nie znam baśni i legend litewskich, bo jako dziecko nigdy nie zastanawiałam się nad ich pochodzeniem. Liczyła się sama opowieść. 
„Dziedzictwo Karny” to ostatnia część trylogii autorstwa norweskiej pisarki Herbjørg Wassmo. Zarówno „Księga Diny” oraz „Syn szczęścia” okazały się niezwykle interesującymi powieściami ze względu choćby na psychologię postaci. Zwieńczenie „Trylogii Diny” okazało się równie emocjonujące, jak poprzednie tomy. Tytułowa Karna to wnuczka bohaterki, którą poznałam w pierwszej części. Dina jest postacią najważniejszą w tych trzech tomach. 
Dzień Ojca zbliża się wielkimi krokami. Czy jednak kiedykolwiek zastanawialiście się nad tym, co może odziedziczyć syn po swoim rodzicielu? Oczywiście nie mam na myśli kwestii materialnych, a psychiczne związane z tym, co nas kształtuje i jacy się stajemy. Adam Ehrlich Sachs postanowił z tego problemu postanowił uczynić temat swoich opowiadań. Daje nam ich aż 117. W zasadzie nigdy jeszcze tyle razy nie zastanawiałam się nad tą relacją. W literaturze częściej rozważa się znaczenie więzi między matką i córką. Jak to wygląda z perspektywy mężczyzn? Zobaczymy jak istotne znaczeni ma ta więź.