Wiele napisano książek o Gdyni, ale uwagę czytelników przyciągnęła z pewnością „Gdynia obiecana. Miasto, modernizm, modernizacja 1920-1939” Grzegorza Piątka. Reportaż przyniósł jej autorowi Nagrodę Literacką Gdynia w kategorii esej oraz Paszport Polityki w kategorii literatura, doczekał się też „Nike Czytelników 2023”. Czas pokaże czy książka Aleksandry Boćkowskiej pt. „Gdynia. Pierwsza w Polsce” również otrzyma tak wiele prestiżowych wyróżnień. Pierwsza widoczna różnica między tymi reportażami jest bardzo istotna: Grzegorz Piątek opowiadał o dwudziestoleciu międzywojennym, natomiast Aleksandra Boćkowska zajęła się czasami współczesnym, począwszy od zakończenia drugiej wojny światowej. Czytaj dalej
„Gdynia. Pierwsza w Polsce” – Aleksandra Boćkowska
Odpowiedz
Kiedy sięgnęłam po książkę Justyny Kopińskiej, spodziewałam się reportażu o wojnie w Ukrainie i rzeczywiście to otrzymałam. Zaskoczyło mnie jednak, że prócz tekstu o konflikcie, do którego tak wielu już przywykło, dostałam felietony i esej. Nie dotyczą one, tak jak by można sądzić, tylko Ukrainy czy Rosji, ale choć czytanie książek nie jest czynnością zaliczaną matematyczną, to podczas lektury tych tekstów szybko znajdziemy ich wspólny mianownik. 
Agnieszka Graff, polska pisarka, tłumaczka, znana też z aktywnego działania w ruchu feministycznym, w 2002 otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Nike za książkę „Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym”. Dzisiaj możemy sięgnąć po wznowienie, ale właściwe czy po dwudziestu latach te eseje nie zdezaktualizowały się? Okazuje się, że „Świat bez kobiet” to publikacja bardzo potrzebna. Choć przez dwie dekady rzeczywiście wiele się zmieniło, to okazuje się, że sytuacja kobiet wcale nie uległą poprawie. Wystarczy rozejrzeć się, co się wokół nas dzieje. 
Jeśli dobrze pamiętam „Folwark zwierzęcy” George’a Orwella czytałam w szkole średniej i zrobił na mnie spore wrażenie, podobnie jak „Rok 1984”. Od tamtego czasu minęło już parę lat, a nawet dekad, ale w mojej pamięci te historie zostawiły trwały ślad. Zawsze sobie jednak obiecywałam, że wrócę do tych książek. Teraz nadarzyła się okazja, aby odświeżyć sobie „Folwark zwierzęcy” w nietypowy sposób, ponieważ w formie powieści graficznej. 
Książki Michela Houellebecqa wywołują kontrowersje, prowokują, ale też dzięki temu dają temu pisarzowi rozgłos. Jakiś czas temu głośno było o jego powieści „Uległość”, w której przedstawił wizję Francji jako kraju islamskiego. Teraz możemy sięgnąć po „Interwencje 2”, zbiór tekstów publikowanych od 1992 roku w różnych czasopismach. Autor określa te artykuły, felietony, recenzje i wywiady jako „refleksje teoretyczne”, do których czuje się przywiązany, by dać im nowe życie, umieścił je w tym zbiorze.