Seweryna Szmaglewska przez jakiś czas była dla mnie autorką powieści „Czarne Stopy” – o przygodach harcerzy w czasie letniego obozu. Potem okazało się, że jest to również osoba, która jako jedna z pierwszych napisała książkę o obozie zagłady. „Dymy nad Birkenau” zostały wydane już w 1945 roku. W styczniu razem z dwiema innymi więźniarkami Seweryna Szmaglewska uciekła z ewakuacyjnego transportu, zaraz potem postanowiła spisać swoje doświadczenia. W ten sposób powstało świadectwo, które zostało uznane nie tylko za rzetelne świadectwo dokumentujące okrucieństwo oprawców, ale również wybitne dzieło literackie. Czytaj dalej
„Dymy nad Birkenau” – Seweryna Szmaglewska
2
Kiedy sięgnęłam po książkę „Aryjskie papiery” Jerzego Dynina, najbardziej zaskoczył mnie fakt, że publikacja miała premierę dopiero teraz, niemal siedemdziesiąt lat po powstaniu zapisków. Ich autor, Jerzy Dynin, przeżył drugą wojnę światową. Już w 1946 roku spisał swoje wspomnienia. Opowiedział w nich, jak jego rodzina mimo żydowskiego pochodzenia zdołała przetrwać. Aż trudno uwierzyć, że miała na to wpływ jedna literka w nazwisku. Rodzina Dynin zamieniła w dokumentach „y” na „u”. W ten sposób uzyskała szlacheckie pochodzenie i szansę na przeżycie. 
Boris Golzio z pewnością zdziwił się, gdy pewnego dnia zadzwoniła do niego starsza pani, która okazała się kuzynką jego babki. Ich spotkanie zaowocowało po kilkunastu latach komiksem „Kroniki Francine R.”. Pani Rivollier pozostawiła po sobie nagrania, świadectwo jej przeżyć wojennych. Kobieta była działaczką francuskiego ruchu oporu, ale wpadła w ręce nazistów. Przez dwanaście miesięcy była więziona i właśnie o tych przeżyciach postanowiła po latach opowiedzieć. Boris Golzio potrzebował kilkunastu lat, by ten przekaz ustny przekształcić na powieść graficzną.