Dorota Bidzińska jest dziennikarką oraz absolwentką Polskiej Szkoły Reportażu. Współpracowała m.in. z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Dużym Formatem” i „Ale Historia”. Teraz możemy sięgnąć po jej książkę „Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski”. Przyznam, że intryguje mnie świat, który ledwie stulecie temu był inny nie ze względu na rozwój technologii, a ludzi. Trudno wyobrazić sobie, że jakaś kultura zniknie nagle, gdy sąsiaduje z nam na co dzień. Tymczasem o chasydach w Polsce wiem tyle, ile przeczytałam u I. B. Singera. Żeby to zmienić, postanowiłam sięgnąć po książkę Doroty Bidzińskiej. Czytaj dalej
„Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski” – Dorota Bidzińska
Odpowiedz
Anna Bikont jest reporterką, autorką kilkunastu książek. Zaczynałam od biografii pt. 
Anna Bikont jest autorką kilkunastu książek, głównie reportaży i biografii. Ostatni tytuł, jaki miałam okazję poznać, czyli 
„Tak naprawdę mam na imię Hanna” jest debiutancką powieścią Tary Lynn Masih. Książka zdobyła Julia Ward Howe Award, znalazła się w finale National Jewish Book Award. Pochodząca ze Stanów Zjednoczonych pisarka, postanowiła opowiedzieć historię żydowskiej nastolatki, która dorastała w czasach drugiej wojny światowej w Europie Środkowej. Powieść przeznaczona jest dla młodzieży, ale myślę, że starsi również wiele z niej wyniosą. Wydawnictwo Replika zastosowało podobny styl wydania, jak w powieściach historycznych dla młodzieży Johna Boyne. Książka świetnie nadaje się na prezent, gdyż oprócz wartościowej treści mamy do czynienia z trwałą oprawą. 
Zaskoczył mnie sukces książki Heather Morris pt. 
Kiedy sięgnęłam po książkę „Aryjskie papiery” Jerzego Dynina, najbardziej zaskoczył mnie fakt, że publikacja miała premierę dopiero teraz, niemal siedemdziesiąt lat po powstaniu zapisków. Ich autor, Jerzy Dynin, przeżył drugą wojnę światową. Już w 1946 roku spisał swoje wspomnienia. Opowiedział w nich, jak jego rodzina mimo żydowskiego pochodzenia zdołała przetrwać. Aż trudno uwierzyć, że miała na to wpływ jedna literka w nazwisku. Rodzina Dynin zamieniła w dokumentach „y” na „u”. W ten sposób uzyskała szlacheckie pochodzenie i szansę na przeżycie.