Wakacje to czas, kiedy pozwolić sobie możemy dokładnie na takie książki, na jakie mamy ochotę. Czy to będzie powieść kryminalna, czy fantastyczna, wybór należy tylko i wyłącznie do nas. Dzięki większej ilości wolnego czasu można też powrócić do ukochanych historii sprzed lat i sprawdzić, czy również teraz wywołają na nas takie same wrażenie. Jako że cenię sobie różnorodność, nie mogłam się oprzeć takiemu właśnie powrotowi do przeszłości. Wiele lat temu zachwyciły mnie powieści Isabel Allende. Po tym jak niedawno przeczytałam „Dom duchów”, stwierdziłam, że opowieści chilijskiej pisarki wciąż są dla mnie historiami, z którymi lubię mieć do czynienia.

Wydawnictwo Marginesy postanowiło przypomnieć czytelnikom twórczość Isabel Allende w związu z tym, że od wydania pierwszej książki tej pisarki minęło już czterdzieści lat. „Dom duchów” stał się bestsellerem przełożonym na 20 języków. Cała trylogia doczekała się już miana kultowej. Tymczasem „Córka fortuny” stanowi pierwszą część cyklu i zabiera czytelnika w podróż do Chile w połowie XIX wieku.

Główną bohaterką jest Eliza, dziewczynka wychowywana w domu bogatej rodziny Sommersów. Chwilę po tym jak znaleźli się w Chile, na progu ich domu znaleziono zawiniątko. Wewnątrz znajdowała się właśnie Eliza. Od najmłodszych lat dziewczynka zdawała sobie sprawę, że nie w pełni należy do rodziny. Jednak zarówno przybrana matka, Miss Rose jak i niania, czyli Mama Frezja, kreśliły przed Elizą zupełnie inne historie dotyczące tego, jak trafiła do Sommersów. Dopiero po latach okaże się, która wersja jest prawdziwa.

Wychowywana w złotej klatce dziewczynka, wiedzie na pozór idealne życie. Z dala od problemów i niebezpiecznych pokus. Jej ciotka nigdy nie wyszła za mąż, dlatego może poświęcić swój czas Elizie i rozpieszczać ją do woli. Czasem jednak kobieta zapomina o swojej ulubienicy, a wtedy dziecko chłonie wszystko, czego może dowiedzieć się od Mamy Frezji.

Kiedy nadchodzi trudny czas dojrzewania, okaże się, że dorastająca Eliza zakocha się na zabój. Zapomni o całym świecie, by oddać się namiętności. Siła pierwszej miłości sprawi, że nastolatka ruszy w świat za swoim ukochanym. Zapomni o naukach Miss Rose, jej wychowaniu, ponieważ stwierdzi, że nic nie jest ważniejsze od uczucia miłości. Jaki czeka ją los w świecie, w którym kobiety nie mają żadnych praw?

Eliza wyjeżdża do Ameryki ogarniętej gorączką złota. W Kalifornii trafi na niezwykłych awanturników. Poszukiwacze złota, burdelmamy, prostytutki, szulerzy i chiński medyk to ludzie, z którymi się zetknie. Po ukochanym nie ma jednak ani śladu. Szybko okaże się, że coś jeszcze oprócz poszukiwań będzie dla niej ważne. Eliza  odkryje, czym jest prawdziwa wolność.

Isabel Allende ukazuje narodziny nowoczesnego świata. Idea wolności w XIX wieku jest tylko małą iskrą. Taką, która trafia w ludzi podobnych do Elizy. Bohaterka przeżywa ogromną ilość awanturniczych przygód i trafia na ludzi o podobnych poglądach. Oglądamy ich losy, poznajemy ich przeszłość, co razem daje mieszankę wybuchową. Trafiamy nie tylko z Chile do Kalifornii, ale również do Cesarstwa Chińskiego, by przyjrzeć się ludziom, z którymi los się nie patyczkuje, a jednak niektórym udaje się wyjść cało z niewyobrażalnych opresji. Choć pokiereszowani na ciele i duchu przetrwają, by zarażać swoją siłą innych.

W „Córce fortuny” realizmu magicznego będzie znacznie mniej niż w „Domu duchów”, ale nie to jest tu najważniejsze. Podczas lektury natychmiast wkraczamy do rzeczywistości pełniej niezwykłych przygód oraz wspaniałych postaci. Jak żywy stanie przed nami świat wykreowany przez Isabel Allende, w którym jak zwykle szczególnie ważne są kobiety. Z całą ich siłą i wolą przetrwania. Bez nich opisywani mężczyźni z pewnością nie zaszliby za daleko. Pisarka pokazuje, jak po rewolucji przemysłowej wszystko się zmienia, ale nie zapomina o perspektywie ludzi znajdujących się również najniżej na drabinie społecznej. Prócz elit widzimy niewolników, uchodźców, czy ludzi pozbawieni honoru i szukających lepszego życia. Właśnie dzięki tej różnorodności postaci oraz ich losów, wykreowany obraz staje się tak niesamowicie barwny.