Powieść Wojciecha Chmielarza pt. „Dług honorowy” to kontynuacja „Prostej sprawy”. Cykl narodził się w momencie lockdownu, kiedy autor wpadł na pomysł, by dać swoim czytelnikom coś od siebie. W pewnym momencie pisarz na Facebooku zaczął publikować historię w odcinkach. Tak powstała „Prosta sprawa”, powieść o człowieku bez imienia. Teraz powstała druga część, której akcja rozgrywa się w fikcyjnej wsi Wilki położonej w województwie lubuskim. Czytaj dalej
„Dług honorowy” – Wojciech Chmielarz
Odpowiedz
Wakacje to czas, kiedy pozwolić sobie możemy dokładnie na takie książki, na jakie mamy ochotę. Czy to będzie powieść kryminalna, czy fantastyczna, wybór należy tylko i wyłącznie do nas. Dzięki większej ilości wolnego czasu można też powrócić do ukochanych historii sprzed lat i sprawdzić, czy również teraz wywołają na nas takie same wrażenie. Jako że cenię sobie różnorodność, nie mogłam się oprzeć takiemu właśnie powrotowi do przeszłości. Wiele lat temu zachwyciły mnie powieści Isabel Allende. Po tym jak niedawno przeczytałam „Dom duchów”, stwierdziłam, że opowieści chilijskiej pisarki wciąż są dla mnie historiami, z którymi lubię mieć do czynienia. 
Obrzezanie kobiet, zabójstwa honorowe to wciąż aktualne problemy tego świata. Żyjemy w XXI wieku, ale nadal są miejsca, gdzie kobiety są szczególnie narażone na cierpienie w imię zasad dyskryminujących prawa człowieka, a nawet odbierających mu to co najcenniejsze, czyli samo życie. Norweska dziennikarka, Lene Wold, przez cztery lata szukała odpowiedzi na pytanie, dlaczego w imię honoru ludzie gotowi są zabić najbliższe im osoby. 
Pomysł na cykl powieści o przygodach przyjaciół, których łączą niezwykłe więzi ze zwierzętami okazał się strzałem w dziesiątkę w moim domu. Sięgnęłam po siódmy tom serii „Spirit Animals” , ale dzieci podebrały mi „Szeptacza burz” już dawno temu, ponieważ chętnie śledzą losy Conora, Abeke, Meilin i Rollana. Tym razem autorką książki jest Christina Diaz Gonzales, znana na świecie amerykańska autorka powieści dla młodzieży. „Szeptacz burz” to pierwsza jej książka przetłumaczona na język polski. Przekładu dokonał Bartosz Czartoryski. 
Moje pokolenie wychowywało się na książkach takich jak „Dywizjon 303” Arkadego Fiedlera, sięgaliśmy również po tytuły napisane przez Janusza Meissnera. Do tego w telewizji pojawiały się seriale w stylu „Stawka większa niż życie” czy „Czterej pancerni i pies”. Propagandowe obrazy sprawiały, że najmłodszym trudno było uwierzyć, że nie pokonaliśmy nazistów już we wrześniu 1939 roku. Za sprawą filmu „Dywizjon 303. Historia prawdziwa” możemy sobie przypomnieć historię jednostki, która walczyła w Bitwie o Anglię. Jednak, żeby mieć pełen obraz Dywizjonu Kościuszkowskiego, warto sięgnąć po książkę „Sprawa honoru”, której autorami są Lynne Olson i Stanley Cloud. 
Stanisław Grzesiuk wydał swoją autobiograficzną książkę „Boso, ale w ostrogach” pod koniec lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. W czasach komunistycznych o wielu sprawach nie można było pisać, więc dopiero teraz po sześciu dekadach możemy poznać pełną wersję wspomnień warszawskiego barda, bez ingerencji cenzury. Do tej pory poznałam dwa tomy trylogii, w skład której wchodzą takie tytuły jak: