Czy masz niekiedy wrażenie, że literaturę polską odsuwasz nieco na bok, sięgając częściej po tę zagraniczną? Kiedy premierę miała powieść „Prawdziwa historia Jeffreya Watersa i jego ojców”, stwierdziłam, że czytam dużo prozy amerykańskiej, a teraz mam ochotę na coś z rodzimego podwórka, więc przeczytam książkę polskiego pisarza. Wmówiłam sobie, że twórca „Prawdziwej historii Jeffreya Watersa i jego ojców” jest autorem ze Stanów, ponieważ pisze o amerykańskim miasteczku Copperfield, nawet zerknęłam na fragmenty, w których akurat był zapis audycji radiowej, co skojarzyło mi się nieco z serialem „Przystanek Alaska”. Dopiero kiedy Jul Łyskawa dostał Paszport „Polityki”, zorientowałam się, jak bardzo się pomyliłam. Sama zrobiłam sobie psikusa, jakimś cudem przeoczyłam „ł” w nazwisku autora i przerobiłam go na Amerykanina. Czytaj dalej
„Prawdziwa historia Jeffreya Watersa i jego ojców” – Jul Łyskawa
Odpowiedz
Jeśli czytasz powieści gatunkowe, to w przypadku książki „Czeluść” możesz poczuć się nieco zdezorientowanym. Anna Kańtoch nie daje się łatwo zaszufladkować. Po tytuły pisarki sięgają miłośnicy kryminałów, fantastyki, thrillerów. Kiedy przeczytamy najnowszą książkę autorki, zobaczymy, że tak właściwie otrzymujemy cały wachlarz gatunków. Najważniejsza okazuje się zagadka, którą czytelnik musi rozwiązać sam. Dostajemy do ręki narzędzia od pisarki, ale kropkę nad i musimy postawić my. Nie ma ułatwień, w postaci epilogu, który przeprowadzi nas za rączkę nad każdą nierozstrzygniętą kwestią. 
Dziewczynki muszą być grzeczne. Takie hasło od wieków wyznaczało model wychowywania dziewcząt. Co to tak naprawdę znaczy? Czy kobiety mają zawsze być posłuszne i podporządkowane? Dziś dorośli inaczej patrzą na swoje córki. Pozwalają im na bycie sobą. W literaturze bohaterki niezależne, samodzielne, zbuntowane i kreatywne pojawiały się znacznie wcześniej. Ich losy poznawałam z wypiekami na twarzy w czasach własnej młodości. Potem te książki podsuwałam córce. Współcześnie również znajdziemy takie postacie literackie. Sylwia Chutnik w „Łobuziarach”, swojej najnowszej książce skierowanej do młodych czytelniczek, pokazuje, w jakich opowieściach szukać tych ciekawych i fajnych bohaterek. 
Mi czy mnie? Tak się niekiedy zastanawiamy, jakim zaimkiem prawidłowo zacząć zdanie? Każdy polonista Wam powie, że powinno być „mnie”, ale oczywiście Rafał Kosik doskonale o tym wie. W popularnym cyklu „Amelia i Kuba” poznajemy Mi, która jest młodszą siostrą głównego bohatera. Zatem „Mi się podoba. Cyberbaba i hopchatka” wysuwa na pierwszy plan moją ulubioną postać. Tak, przyznam się bez bicia, uwielbiam cykl dla dzieci od lat siedmiu, a teraz mam nowy, właśnie z Mi w głównej roli. Cieszę się, jakbym sama znowu była pierwszoklasistką. 
Książka Olgi Niziołek „Dzieci jednej pajęczycy” jest debiutem literackim. Jednocześnie czytałam już opowiadanie autorki umieszczone w zbiorze 
Powieści południowokoreańskich pisarzy i pisarek cieszą się na świecie sporym powodzeniem. Czy również w Polsce znajdą swoich czytelników? Zastanawiałam się już nad tym czytając powieść