Mam wrażenie, że niemieccy pisarz nie są tak popularni i znani, jak choćby ci anglojęzyczni. Oczywiście najwybitniejsi zdołają się przebić na rynku, ponieważ takie hasło jak Literacka Nagroda Nobla wiele zmienia. Czy jednak znamy wielu literatów poza Noblistami piszącymi po niemiecku? Jenny Erpenbeck jest jedną z nielicznych twórczyń, które przełamują ten schemat. Jej powieści, w tym ostatnio przetłumaczona książka pt. „Kairos”, odniosły literacki sukces, więc cieszy mnie kolejny przekład. „Opowieść o starym dziecku” jest debiutem pisarki, liczy nieco ponad sto stron. Dla wydawnictwa pewnie to spore ryzyko, by publikować takie niekomercyjne książki, ale mam nadzieję, że po tytuł sięgnie wiele osób, a nie tylko ci, którzy cenią talent Erpenbeck. Czytaj dalej
„Opowieść o starym dziecku” – Jenny Erpenbeck
Odpowiedz
Książka Tima O’Briena wydana została nakładem Wydawnictwa Czarne w serii „Opowiadania amerykańskie”. Wspominam o tym, choć właściwie trudno przyporządkować je do jednego worka z krótką formą. Historie tu opowiedziane łączą się w całość, ale niekiedy sprawiają też wrażenie reportażu czy nawet eseju. Łączy je jeden wspólny temat: doświadczenie wojny we Wietnamie. W jaki sposób opisać to doświadczenie? Tim O’Brien szuka odpowiedzi, a my śledzimy jego przemyślenia. 
Książka pt. „Trzewia” jest debiutem literackim Aleksandry Paduch. Autorka ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Studiowała też fotografię i edytorstwo. Teraz spróbowała swoich sił w pisaniu. Powieść została wydana nakładem Wydawnictwa Czarne i jest zaliczana do popularnej ostatnio autofikcji. Zastanawiałam się, zanim po nią sięgnęłam, czy w tym temacie da się jeszcze napisać coś, co zainteresuje czytelnika i nie będzie powielaniem znanych nam motywów i wątków. 
Do tej pory czytałam jedną powieść Justyny Hankus pt. 
Kiedy sięgam po kryminał, mam świadomość, że prawdopodobnie będzie się wpisywał w jakiś schemat. Trudno wymyślić coś zupełnie nowego. Ostatnio doszłam do wniosku, że większość tego typu powieści, po jakie sięgam, dotyczą zaginięć do jakich doszło przed laty. Czas zatem od tego odpocząć. Nie udało mi się jednak wytrwać w tym postanowieniu zbyt długo, gdyż lubię książki Anny Kańtoch, a jej najnowsza powieść, czyli „Trzecia osoba”, będzie dotyczyła właśnie zaginięć. 
Jeśli czytasz powieści gatunkowe, to w przypadku książki „Czeluść” możesz poczuć się nieco zdezorientowanym. Anna Kańtoch nie daje się łatwo zaszufladkować. Po tytuły pisarki sięgają miłośnicy kryminałów, fantastyki, thrillerów. Kiedy przeczytamy najnowszą książkę autorki, zobaczymy, że tak właściwie otrzymujemy cały wachlarz gatunków. Najważniejsza okazuje się zagadka, którą czytelnik musi rozwiązać sam. Dostajemy do ręki narzędzia od pisarki, ale kropkę nad i musimy postawić my. Nie ma ułatwień, w postaci epilogu, który przeprowadzi nas za rączkę nad każdą nierozstrzygniętą kwestią.