„Requiem dla lalek” – Cezary Zbierzchowski

Requiem dla lalek, Cezary ZbierzchowskiZ twórczością Cezarego Zbierzchowskiego po raz pierwszy zetknęłam się za sprawą powieści „Distortion”, której akcja rozgrywa się w świecie Rammy. Książka wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie, dlatego zainteresował mnie zbiór opowiadań tego autora. „Requiem dla lalek” to wznowienie, otrzymujemy jedenaście tekstów, które również związane są z wspomnianą wcześniej alternatywną rzeczywistością. Dzięki temu zbiorowi Cezary Zbierzchowski zadebiutował jako pisarz. Po raz pierwszy czytelnik mógł zetknąć z opowiadaniami już w 2008 roku, ale wtedy miał do dyspozycji osiem tekstów. Czytaj dalej

„Zanim stanę się lalką” – Monika Mostowik

Zanim stanę się lalką, Monika MostowikNie miałam jeszcze okazji, by sięgnąć po twórczość Moniki Mostowik. Dawa lata temu pisarka wydała książkę pt. „Patrzę”, ale czytelnicy musieli czekać na nią niemal dziesięć lat. Niedawno pojawiła się najnowsza publikacja Moniki Mostowik. „Zanim stanę się lalką” to opowieść o poszukiwaniu siebie w procesie tworzenia. Otrzymujemy monolog lalkarki wyrażającej siebie podczas wykonywania lalek. Kim jest narratorka? Czytaj dalej

„Córka Wokulskiego” – Roman Praszyński

Córka Wokulskiego, Roman PraszyńskiDopisywanie dalszych ciągów znanych historii, jest zajęciem niebezpiecznym, ponieważ nie uniknie się porównywania z oryginałem. Mimo to wielu autorów kusi możliwość dodania czegoś od siebie. Tak bardzo chcielibyśmy wiedzieć, co będzie dalej, że niektórzy nie mogą się oprzeć pokusie, by  dopisać dalsze losy bohaterów, z którymi dane się nam było związać. A wielu pisarzy daje czytelnikom otwarte zakończenia, czyli materiał z którym następcy zrobić wiele.

Jedną z takich książek z nieoczywistym finałem jest „Lalka” Bolesława Prusa. Powieść uznana za arcydzieło literatury polskiej. Nie wiemy, czy Wokulski popełnił samobójstwo, wyjechał za granicę, a może poświęcił się karierze naukowej? Jeśli pisarz chciałby napisać kontynuację „Lalki” raczej nie wybierze hipotezy z samobójstwem głównego bohatera – choć z drugiej strony mogłoby to być całkiem zaskakujące: Stanisław Wokulski jako żywy trup. Czytaj dalej