Wojciech Chmielarz przyzwyczaił mnie do określonej konwencji. Spodziewam się zwykle opowieści o charakterze kryminalnym, ewentualnie książki sensacyjnej z elementami thrillera. Tymczasem otrzymałam coś innego. W „Tam, gdzie zmrok zapada szybciej” znajdziemy coś z thrillera, ale również horroru. Tak naprawdę to nie pierwsza taka powieść Wojciecha Chmielarza wykraczająca poza konwencję kryminalną. Pamiętam „Królową głodu”, powieść postapo, ale również taką, w czasie lektury której pojawiała się groza i strach. Czytaj dalej
„Tam, gdzie zmrok zapada szybciej” – Wojciech Chmielarz
Odpowiedz
Kiedy przebywam w miejscu, gdzie znajdują się książki, trudno mi oprzeć się pokusie, by nie zerknąć, jakie tytuły posiada ich właściciel. Nawet jeśli są to zbiory widoczne tylko na zdjęciach w mediach społecznościowych, zaraz zauważam, jeśli jakość obrazu na to pozwoli, które tytuły chciałabym przeczytać, a jakie już poznałam. Lubię podziwiać bogate zbiory. Widzę jednak, że nie tylko mnie intrygują cudze książki. Mirosława Łomnicka uznała, że warto porozmawiać z tymi właścicielami księgozbiorów, którzy mają coś ciekawego do powiedzenia na temat swojej pasji. Tak powstała publikacja „Domowe biblioteki. Reportaże o prywatnych księgozbiorach”. Po sukcesie pierwszego tomu, autorka zdecydowała się na opublikowanie kolejnej części. Od razu powiem, że chciałabym, żeby nie skończyło się na dylogii. 
Czytałam już w tym roku książkę o Marii Callas. Wprawdzie drugą główną bohaterką była Jackie Kennedy, a zestawiono je ze sobą przez miłosną relację z Onassisem. Obie kobiety do dziś wpływają na nasze emocje ze względu na to kim były i jaką miały pozycję w świecie. Książka „Maria i Jackie” Gill Paul jest jednak zupełnie inna, niż „Callas, moja rywalka” Érica-Emmanuela Schmitta po którą właśnie sięgnęłam. Francuski pisarz uwielbiany jest ze względu na umiejętność kreowania historii wraz z wiarygodnym bogactwem psychologicznym postaci. Co zatem otrzymamy w książce Érica-Emmanuela Schmitta? 
Powieść „To dla Pani ta cisza” jest ostatnią książką Maria Vargasa Llosy. Laureat Literackiej Nagrody Nobla zmarł 13 kwietnia tego roku, w wieku 89 lat. Peruwiańczyk otrzymał najważniejsze wyróżnienie dla pisarzy w 2010 roku. Od tego czasu zdążyłam przeczytać kilka książek, ale najnowsza czekała na półce na swoją kolej. Postanowiłam sięgnąć po ten tytuł, jak tylko znajdę wolną chwilę. W majówkę jest trochę więcej czasu, więc udało mi się to zrobić. 
Czy zerkasz czasami na cudze półki? Oczywiście mam na myśli biblioteczki pełne książek. W mediach społecznościowych oglądam i podziwiam najpiękniejsze biblioteki świata. Sama nie byłam w zbyt wielu takich miejscach, ale coś udało mi się zobaczyć. Posiadam własną prywatną bibliotekę, niestety ograniczoną miejscowo i nie jestem w stanie ustawić na półkach wszystkich książek, jakie przeczytałam lub chciałabym posiadać. Okazuje się, że nie tylko ja mam taki problem. Dzięki publikacji książki Mirosławy Łomnickiej „Domowe biblioteki. Reportaże o prywatnych księgozbiorach” udało mi się dowiedzieć, jak do książek podchodzą inni miłośnicy czytania. 
Książki dla dzieci z serii „Operacja” Jørna Liera Horsta i Hansa Jørgena Sandnesa można podzielić na dwie kategorie. Pierwsza, a zarazem najbardziej liczna, to seria książek, w których para młodych bohaterów rozwiązuje zagadki. Natomiast druga to taka, w której czytelnicy strona po stronie również angażują się w sprawę. „Operacja księga czarodzieja” właśnie do tej ostatniej kategorii należy.