Druga wojna światowa skończyła się klęską Niemiec. Nagle dumne hasła nazistów stały się czymś, czym lepiej się nie szczycić. Naukowcy z wielu krajów zaczęli zastanawiać się nad tym, jak to możliwe, że cały naród dał się uwieść nazistowskiej propagandzie? Kiedy doszło do upadku III Rzeszy, Niemcy z obawiali się tego, co przyniesie przyszłość. Jednak dzisiaj niezbyt często się zastanawiamy, jak doszło do przemian społecznych w tym kraju i jakie był stan ducha tego narodu po 1945 roku. Monica Black w książce „Niemcy opętane. Przerażające duchy przeszłości w Niemczech po drugiej wojnie światowej” pokazuje, z jakimi lękami zmagali się mieszkańcy tego kraju, z czego to wynikało i jakie były tego skutki. Czytaj dalej
„Niemcy opętane. Przerażające duchy przeszłości w Niemczech po drugiej wojnie światowej” – Monica Black
Odpowiedz
Romain Gary urodził się w 1914 roku jako Roman Kacew, prawdopodobnie w Wilnie. Częste przeprowadzki sprawiły, że poznał wiele języków, między innymi jidysz, rosyjski i polski. Matka, która samotnie wychowywała syna, ostatecznie przeniosła się do Nicei. Jednak kobieta miała co do Romaina wysokie oczekiwania, a ten zaszedł tam, gdzie sobie życzyła. Został pisarzem, dyplomatą i ambasadorem. Książka „Latawce” to ostatnia i niepublikowana dotychczas w Polsce powieść Romaina Gary’ego. We Francji uznawany jest za kultowego pisarza, jedynego w historii dwukrotnego laureata prestiżowej Nagrody Goncourtów. Nagrodę tę otrzymał za sprawą pewnego oszustwa. W zmyślaniu był bowiem świetny. 
Anthony McCarten jest znany między innymi jako autor scenariuszy filmowych. Jeden z nich napisany na potrzeby filmu „Teoria wszystkiego”, zdobył nominację do Oscara oraz dwie statuetki BAFTA (Nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej). Jakiś czas temu czytałam biografię pt. 
Powieść Rostelli Postorino pt. „Przy stole z Hitlerem” oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. Włoska pisarka przeczytała w 2014 roku artykuł o Margot Wölk, kobiecie, która w czasie wojny była degustatorką posiłków przywódcy Trzeciej Rzeszy. Dlaczego zdecydowała się opowiedzieć o sobie dopiero, gdy miała dziewięćdziesiąt sześć lat? Kiedy prześledzimy tę opowieść, łatwo będzie zrozumieć Margot Wölk. Jej trudne doświadczenia ujrzały światło dzienne, dzięki temu możemy nie tylko zerknąć na talerz Hitlera, ale poznać ciekawą historię. 
Od wybuchu drugiej wojny światowej minęło osiemdziesiąt lat, ale wciąż na ten temat nie powiedziano wszystkiego. Wiele rzeczy odkrywamy dopiero teraz, kiedy dystans czasowy pozwala na zmierzenie się z niewygodnymi faktami. Dlaczego niektóre tematy wchodzą do strefy tabu? W taki sposób ludzie radzą sobie z tym, co bolesne, a jednocześnie z czym nie potrafią przejść do porządku dziennego. Bo jak zrozumieć np. to, co wydarzyło się w Jedwabnem? Jak pogodzić się z faktem, że bliscy dokonywali niemoralnych wyborów? Najłatwiej dany problem przemilczeć, aby uległ zapomnieniu. Książka Natalii Budzyńskiej, „Dzieci nie płakały. Historia mojego wuja Alfreda Trzebinskiego, lekarza SS”, z tym problemem się mierzy. 
O książce „Podróżny” napisano, że jest to „list w butelce z nazistowskich Niemiec”. Rzeczywiście powieść została wydana po osiemdziesięciu latach od momentu powstania. Czytając ją, odbiorca ma świadomość tego, że Ulrich Alexander Boschwitz opisywał świat, który doskonale znał. Sama historia to wprawdzie fikcja literacka, ale oparta na tym, co się działo w państwie kierowanym przez Adolfa Hitlera. W w nocy z 9 na 10 listopada 1938 roku doszło do pogromu Żydów w nazistowskich Niemczech. Nikt jeszcze nie miał pojęcia, że to nowy etap polityki III Rzeszy wobec Żydów.