Kilka dni temu premierę miało wznowienie książki Zyty Rudzkiej, pt. „Ślicznotka doktora Josefa”. Dowiedziałam się o tym, dzięki spotkaniu autorskim z pisarką, jakie miało miejsce pod koniec sierpnia w Sopocie. Podczas rozmowy pisarki z Michałem Nogasiem, okazało się, że wkrótce doczekamy się nieco poprawionego tomu książki, która premierę miała piętnaście lat temu. Potem dwanaście lat trzeba było czekać na kolejną powieść. Dzisiaj Zyta Rudzka jest laureatką wielu nagród. Ostatnio została uhonorowana za „Tkanki miękkie” Nagrodą Literacką m.st. Warszawy. Czytaj dalej
„Ślicznotka doktora Josefa” – Zyta Rudzka
Odpowiedz
Trudno niekiedy wyobrazić sobie, jakie cierpienia przechodzili ludzie w czasie II wojny światowej. By nie uległy zapomnieniu, historycy pochylają się nad tragicznymi losami osób, które np. trafiły do obozów zagłady czy koncentracyjnych. Okazuje się jednak, że nie znamy wszystkich miejsc kaźni. Nazistowska machina śmierci działała doskonale, ale pod koniec wojny zaczęto zacierać ślady zbrodni. Są takie miejsca, co do których pozostało wiele znaków zapytania. Czy po latach uda się znaleźć dowódy na to ze rzeczywiście istniały? Joanna Lamparska w książce „Imperium małych piekieł” postanowiła odszukać odpowiedź na pytania, związane przede wszystkim z mało znanym obozem w Sieniawce. 
Od wybuchu drugiej wojny światowej minęło osiemdziesiąt lat, ale wciąż na ten temat nie powiedziano wszystkiego. Wiele rzeczy odkrywamy dopiero teraz, kiedy dystans czasowy pozwala na zmierzenie się z niewygodnymi faktami. Dlaczego niektóre tematy wchodzą do strefy tabu? W taki sposób ludzie radzą sobie z tym, co bolesne, a jednocześnie z czym nie potrafią przejść do porządku dziennego. Bo jak zrozumieć np. to, co wydarzyło się w Jedwabnem? Jak pogodzić się z faktem, że bliscy dokonywali niemoralnych wyborów? Najłatwiej dany problem przemilczeć, aby uległ zapomnieniu. Książka Natalii Budzyńskiej, „Dzieci nie płakały. Historia mojego wuja Alfreda Trzebinskiego, lekarza SS”, z tym problemem się mierzy. 
Kiedy oglądałam serial „Stranger Things”, zaskoczyło mnie to, że dzięki niemu udało mi się poczuć jeszcze raz te emocje, których doświadczałam, gdy jako nastolatka oglądałam filmy typu „Niekończąca się historia”, „E.T.”, w połączeniu z klimatem „Archiwum X”, czy „Miasteczka Twin Peaks” oraz serialem „Cudowne lata”. Brzmi to jak jeden wielki miszmasz, ale produkcję Netflixa śledzi się z zainteresowaniem i napięciem. Podczas oglądania serialu narasta poczucie grozy, a oprócz tego udało się producentom powiązać to z tym klimatem charakterystycznym dla lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Niby wszystko już było, jednak umiejętne skonstruowanie fabuły, budowanie napięcia, w powiązaniu ze świetną grą aktorską (np. Winony Ryder) wystarczyło, by widzowie pokochali „Stranger Things”. 
Reportaż „Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz” Hansa Joachima Langa to nowe, rozszerzone wydanie książki dotyczącej eksperymentów medycznych, dokonywanych na kobietach w Auschwitz. Osiemset więźniarek poddano pseudomedycznym badaniom. Przeżyło zaledwie trzysta. Autor opisuje eksperymenty o charakterze ginekologicznym, bo własnie takim poddawano kobiety. Nawet jeśli udało im się przeżyć, to działania nazistowskich zbrodniarzy, zostawiły trwały ślad nie tylko na ciele kobiet, ale również na duszy. Dotykały również istotnej kwestii, jaką jest poczucie własnej wartości. Nieludzkie traktowanie sprawiło, że nawet po wojnie kobiety nie zawsze czuły się w pełni kobietami.