Dwudziesty wiek zmienił wiele na mapach świata, czy w naszej okolicy jeśli pomyślimy o Europie Środkowej. Najpierw przyszła pierwsza wojna światowa, potem druga, a wcześniej istniała pewnego rodzaju stabilizacja. Jak to wyglądało w Polsce wiemy, ale u naszych południowych sąsiadów nie było nic lepiej. Doskonałym tego przykładem mogą być Sudety. Miejsce, w którym obok siebie mieszkali Czesi i Niemcy. Ci ostatni po drugiej wojnie po prostu zostali wypędzeni. Wcześniej w tzw. Kraju Sudetów Niemcy żyli obok Czechów, choć sytuacja się zaczęła komplikować już po 1918 roku, kiedy to powstała Czechosłowacja. Jednak w zbiorze, po który sięgnęłam, nie polityka ma znaczenie, a zwykli ludzie. Ich historie zobaczymy, a przez opowieści ujrzymy obraz miejsca. Czytaj dalej
„Sudety. Raj utracony. Opowieści z czesko-niemieckiego pogranicza” – zbiór opowiadań czeskich autorów
Odpowiedz
Anna Sakowicz, choć od ładnych paru lat mieszka w Starogardzie Gdańskim, większą część życia spędziła w Stargardzie (wtedy Szczecińskim). Kiedyś te tereny nazywano Ziemiami Odzyskanymi, ale o historii tych miejsc uczono się tylko, jeśli dotyczyły czasów polskich. Czyli od momentu, kiedy takie miasto wkraczało pod inne panowanie, kończyła się edukacja na ten temat. Gdy ziemie dostają się w ręce Polski, zaczynamy naukę historii na nowo. Zostaje niczym niezapełniona dziura dotycząca czasów, kiedy w tych miejscach żyli Niemcy. Anna Sakowicz postanowiła przyjrzeć się Stargardowi w momencie, kiedy władzę w mieście przejęli naziści. 
Magdalena Parys każe swoim czytelnikom ćwiczyć się w cierpliwości. Sprawdziłam na blogu, kiedy czytałam dwie części „Trylogii berlińskiej” i było to odpowiednio w 
Filip Springer jest autorem, którego dobrze się czyta, ale również słucha. Z tego powodu lubię spotkania autorskie z tym pisarzem. W tym roku podczas Literackiego Sopotu miała miejsce rozmowa, którą prowadził Michał Nogaś. Dotyczyła ona najnowszej książki Filipa Springera pt. „Mein Gott, jak pięknie”. Miejsca, w które zabiera nas autor, w pewnym sensie bardzo podobne do tych opisanych w „Odrzanii” Zbigniewa Rokity. Filip Springer pisze o nich zupełnie inaczej. 
Jakiś czas temu poznałam książkę Zbigniewa Rokity pt. „Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku”. Reportaż spodobał się nie tylko mnie, zdobył spore uznanie wśród czytelników, ponadto za tę książkę autor otrzymał Nagrodę Literacką „Nike” 2021. Czy „Odrzania. Podróż po Ziemiach Odzyskanych” powtórzy ten sukces, to oczywiście czas pokaże. Postanowiłam przyjrzeć się najnowszej książce Zbigniewa Rokity, ponieważ uznałam, że temat jaki podejmuje autor, jest interesujący. 
Zsuzsa Bánk jest niemiecką pisarką, która ma węgierskie korzenie. Mieszka we Frankfurcie nad Menem. Jej rodzice uciekli z Węgier w 1956 roku., co jak zobaczymy, będzie miało znaczenie w kontekście książki „Śmierć przychodzi nawet latem”. Przed tym najnowszym tytułem w Polsce ukazały się trzy książki Zsuzsy Bánk: „Pływak”, „Jasne dni”, „Najgorętsze lato”. Wszystkie tłumaczyła Elżbieta Kalinowska. Pisarka za swoją twórczość otrzymała wiele prestiżowych nagród, a „Śmierć przychodzi nawet latem” to moje pierwsze zetknięcie z pisarstwem Zsuzsy Bánk.