Polscy czytelnicy za sprawą tłumaczenia Agaty Wróbel mogą sięgnąć po debiutancką powieść „W ciemność” Anny Bolavy. Autorka zdobyła za nią prestiżową nagrodę Magnesia Litera 2016 w kategorii proza. Jest to pierwszy przekład pisarki na naszym rynku wydawniczym i mam nadzieję, że wkrótce przełożone zostaną pozostałe tytuły Anny Bolavy. Zastanawiałam się, zaczynając czytanie powieści „W ciemność”, dlaczego zrobiło się o niej głośno i dlaczego zdobyła ważną nagrodę literacką. Czytaj dalej
„W ciemność” – Anna Bolavá
Odpowiedz
Gdzie znaleźć spokój i ciszę? Nie wiem, jak Wy, ale ja szukam obu tych rzeczy w lesie. Kiedy jednak tam jestem, czy wiem, co mnie otacza? Nie zawsze. Dariusz Dziektarz, leśnik z wykształcenia, człowiek o wielkiej pasji, opowiada o świecie leśnej przyrody. Tym razem odkrywa jego tajemnice na kartach książki „Chodźmy w las! Co kryje się między drzewami”. Obszerna publikacja od razu przyciąga wzrok, a po otwarciu tomu dostrzegamy liczne zdjęcia oraz ilustracje. Co się kryje między okładkami? 
Książka pt. „Drzewa” nie jest ani powieścią, ani publikacją popularnonaukową, a zbiorem esejów. Japońska pisarka, żyjąca w XX wieku, poświęciła wiele lat na pisanie o roślinach. Czy może w tym być coś wartego uwagi? Parę lat temu czytałam „Sekretne życie drzew” Petera Wohllebena, który przybliżał czytelnikom w zrozumiały sposób zawiłe tajniki tego, w jaki sposób drzewa komunikują się ze sobą oraz ze środowiskiem. Eseje Kōdy są jednak zupełnie o czymś innym. Nie wyjaśniają nam tego skąd się wzięły drzewa i jak opanowały świat, a skupiają się na opisywaniu przemyśleń i emocji pisarki w czasie obserwowania drzew. 
Za co cenicie jesień? Czy należy do Waszych ulubionych pór roku? Niezależnie jednak od preferencji, warto o każdej z nich dowiedzieć się jak najwięcej. Szczególnie wtedy ta wiedza jest ważna, gdy się ma kilka lat. Wtedy chciałoby się odnaleźć odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Książka Patrycji Zarawskiej „Młodzi Przyrodnicy. Jesień w świecie przyrody” z pewnością zaspokoi głód wiedzy wśród dzieci od szóstego do ósmego roku życia. Oczywiście pozostali również wiele z niej wyniosą. 
Jakiś czas temu moje dzieci z chęcią sięgały po książki z cyklu „Kroniki Archeo” Agnieszki Stelmaszyk. Teraz już trochę z nich wyrosły, ale kolejne grupy dzieciaków nadal z zainteresowaniem śledzą przygody Ostrowskich i Gardnerów. Zazdroszczę tym, którzy w nastoletnim wieku mogli sięgać po opowieści w stylu Indiany Jonesa, lecz pisarka ma do zaoferowania również historie przygodowo-podróżnicze „Mazurscy w podróży”. To jeszcze nie koniec, ponieważ właśnie trafiłam na kolejny cykl stworzony przez Agnieszkę Stelmaszyk pt. „Klub przyrodnika”. Otwiera go tom „Zagadka purpurowej orchidei”. 
Najnowsza książka Dominiki Słowik nosi tytuł „Samosiejki”. Tym razem laureatka Paszportu „Polityki” napisała zbiór opowiadań. Są to historie niezależne od siebie, nie łączą się w jedną całość, ale kiedy się przyjrzymy tym tekstom, okaże się, że mają ze sobą wiele wspólnego. Podpowiedzią okazuje się sam tytuł książki, nad jego znaczeniem warto zastanowić się głębiej. Powieści „Zimowla” i „Atlas: Doppelganger”, przyniosły rozgłos Dominice Słowik. Myślę, że „Samosiejki” również okażą się ważne dla czytelników.