Przez całe życie dokonujemy pewnych wyborów, nie zawsze dobrych. Z czasem mamy ochotę coś zmienić, ale potrzebny jest impuls. Mała iskra, dzięki której wszystko stanie się zupełnie inne. Czy lepsze? Zależy jaką ścieżką podążymy. Łatwo wybrać tę wygodną drogę, po której podąża większość. Nie będzie to złe, dopóki owe decyzje nie wpłyną negatywnie na nasze zdrowie. W momencie, gdy ono zaczyna szwankować, uświadamiamy sobie, że chyba coś poszło nie tak. Eric O’Grey zrozumiał to, gdy jego waga oscylowała między 155 a 163 kilo, a na wadze łazienkowej skończyła się skala. Nic dziwnego, że stan psychiczny mężczyzny nie był najlepszy, a o zdrowiu lepiej nie wspominać. W książce „Peety. Pies, który uratował mi życie!” Eric O’Grey i Mark Dagostino opisują, jak to się stało, że właśnie czworonożny przyjaciel wyciągnął pierwszego z nich z otyłości i związnych z nią chorób. Czytaj dalej
„Peety. Pies, który uratował mi życie!” – Eric O’Grey, Mark Dagostino
Odpowiedz
O książce Ntailan Lolkoki wspominałam już jakiś czas temu. Autorka była gościem festiwalu Literacki Sopot. Podczas sportkania organizowanego w księgarni Smak Słowa można było dowiedzieć się nieco więcej na temat jej książki „Skrzydła dla motyla” dotyczącej obrzezania kobiet. Lolkoki urodziła się i wychwywał w Kenii. Tam także została okaleczona. 
PRL kojarzy mi się z szarością. Wystarczy, że sięgnę pamięcią do czasów wczesnej młodości, zaraz przypominam sobie bure ubrania, zeszyty, szare ulice. Dobrze, że chociaż mundurki szkolne były granatowe, bądź niebieskie. Trudno porównywać sytuację, jaka była w Polsce z tym, co działo się w tym samym czasie w Chinach. Lijia Zhang urodziła się w 1964 roku, w Nankinie, dawnej stolicy Chin. Tam się wychowywała i dorastała. Książka „Socjalizm jest piękny. Wspomnienia robotnicy z czasów nowych Chin” pozwala zobaczyć, jakie zmiany zachodziły w tym kraju z perspektywy zwykłego człowieka. 
Sporym powodzeniem cieszą się obecnie książki odsłaniające kulisy jakiegoś zawodu. Dzięki temu można skonfrontować własne wyobrażenia z rzeczywistością. Każdy z nas posiada jakiś obraz, albo wyrobioną opinię, ale ile ona ma wspólnego z faktami? Dzięki takim publikacjom jak „Pielęgniarki” Christie Watson, możemy zobaczyć tę profesję, z którą chyba każdy z nas przynajmniej raz w życiu się zetknął. Ale na czym naprawdę polega ta praca? Christie Watson w formie wspomnień opowie nam o angielskim pielęgniarstwie. 
Stanisław Grzesiuk wydał swoją autobiograficzną książkę „Boso, ale w ostrogach” pod koniec lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. W czasach komunistycznych o wielu sprawach nie można było pisać, więc dopiero teraz po sześciu dekadach możemy poznać pełną wersję wspomnień warszawskiego barda, bez ingerencji cenzury. Do tej pory poznałam dwa tomy trylogii, w skład której wchodzą takie tytuły jak: 
Stanisław Grzesiuk określany jest mianem barda Warszawy, a jego piosenki popularyzowane są przez kolejne pokolenia muzyków. Słynny artysta wiódł burzliwe życie, a w czasie drugiej wojny światowej trafił do obozu koncentracyjnego. Choć jego autobiograficzny debiut został opublikowany już w 1958 roku, to jednak nie wszystkie wspomnienia obozowe mogły trafić na światło dzienne. Cenzura wciąż miała się świetnie. Teraz jednak mamy okazję poznać nowe wydanie, bez skreśleń. Dzisiaj ta książka jest ważnym świadectwem i co ciekawe po sześciu dekadach po premierze, nie stała się archaiczna. W 1958 roku wywołała burze i dyskusje, a sprawa trafiła do sądu, gdyż niektórzy więźniowie poczuli się oburzeni tym, w jaki sposób Grzesiuk opisał życie obozowe. Zamiast martyrologii dał nam szczegółowy i naturalistyczny opis.