Tadeusza Borowskiego nie trzeba przedstawiać miłośnikowi literatury czy historii. Zdaje się nam, że coś o nim wiemy, głównie dzięki jego opowiadaniom obozowym. Niewiele osób, które po raz pierwszy mają do czynienia z tymi tekstami, zastanawia zastanawia się nad tym, czy to co czytają odzwierciedla w jakimś opisuje, kim był autor „Pożegnania z Marią”? Zapominamy bardzo często o poezji Tadeusza Borowskiego, o jego wrażliwości, a także oryginalności jego twórczości. Dzięki lekturom obowiązkowym w liceum poznaliśmy wyjątkowość tej formy, a potem okazuje się, że mało kto potrafił w ten sposób pisać. Czytaj dalej
„Nieocalony. Tadeusz Borowski. Biografia” – Marta Byczkowska-Nowak
Odpowiedz
Joanna Kuciel-Frydryszak jest znaną i cenioną autorką reportaży oraz biografii. Jej „Chłopki” są ewenementem w kraju, w którym czyta się niewiele. Tymczasem książka sprzedała się w ogromnych nakładach, wywołała liczne dyskusje, doczekała nagród, a spotkania z autorką cieszą się sporym powodzeniem. Podobnie było ze „Służącymi do wszystkiego”. Kiedy jednak nieco ponad dwanaście lat temu premierę miał tytuł „Słonimski. Heretyk na ambonie” nie miałam okazji, by poznać tę biografię. O bohaterze książki miałam pewną wiedzę, ale głównie związanej z twórczością poetycką. Nie znałam zbyt dobrze jego biografii. Dlatego postanowiłam sięgnąć po wznowienie książki, które wyróżnia się już na pierwszy rzut oka solidnym wydaniem. 
Książka Anny Kańtoch pt. „Czarne” niedawno doczekała się wznowienia. Nie czytałam powieści w 2012 roku, ale miałam okazję poznać ją teraz. Zaintrygował mnie tytuł książki, a także fakt, że część powieści wydrukowana została na czarnych stronach. Chciałam wiedzieć, jaka opowieść skrywa się między okładkami, a sam opis z tyłu książki okazał się bardzo tajemniczy. Trudno było na jego podstawie coś konkretnego wywnioskować. W takiej sytuacji najlepiej poznać całą opowieść. 
Mam ostatnio takie szczęście, że udaje mi się sięgać po nowe przekłady klasyków literatury, które dobrze się czyta i mają też pozytywny odbiór ze strony recenzentów oraz czytelników. Regularnie wydawane są dzieła Hemingwaya, ale też nowych tłumaczeń doczekał się William Faulkner. „Światłość w sierpniu” przełożył Piotr Tarczyński i przyznam, że lektura tej książki to był bardzo dobrze spędzony czas. Teraz wydane zostało wznowienie kolejnej wybitnej powieści noblisty, w tłumaczeniu Jacka Dehnela, którego wielu z nas kojarzy również z działalnością pisarską. Książka Faulknera do tej pory była znana czytelnikom pod tytułem „Kiedy umieram”. Teraz mamy nawet nowy tytuł: „Gdy leżę, konając”. 
Czytelnikom raczej nie trzeba tłumaczyć, kim była Simone de Beauvoir i jaką rolę odegrała we współczesnej literaturze czy kształtowaniu się poglądów feministycznych. Jednak nie wszystkie książki pisarki zostały wydane za jej życia. „Nierozłączne” są właśnie takim przykładem dzieła wydanego pośmiertnie. Sama Simone de Beauvoir, francuska pisarka, filozofka i feministka, nie zdecydowała się na jej wydanie. Przyjęła negatywną ocenę J. P. Sartre’a i uznała, że znany filozof ma rację. Teraz sami możemy ocenić, czy rzeczywiście ta napisana w 1954 roku powieść jest nieistotna. 
Jako dziecko uwielbiałam książki Kornela Makuszyńskiego. Doceniałam poczucie humoru autora i bardzo bawiły mnie kwieciste epitety autora na określenia przedstawionych w tych historiach osób. Czytałam oczywiście tylko te powieści, jakie były dostępne w bibliotece, czasami udawało mi się zdobyć jakiś egzemplarz i mam te książki do dziś. „Awanturę o Basię” pamiętam również za sprawą ekranizacji, najbardziej utkwiła mi w pamięci czarno-biała wersja z 1959 roku ze świetną obsada aktorską. Kiedy Wydawnictwo Marginesy postanowiło wznowić powieść, postanowiłam do niej wrócić. Zaskoczyło mnie, że to wcale nie jest powieść dla dzieci koło siódmego roku życia, a dla osób starszych o jeden etap edukacyjny, którym da się wyjaśnić, czym różnił się świat z czasów Makuszyńskiego od tego współczesnego.