Dla osób, które czytają książki swoim dzieciom, skojarzą Agatę Romaniuk z popularnym cyklem dla młodszych odbiorców pt. „Kocia Szajka”. Jednocześnie autorka jest znana za sprawą reportaży na temat Omanu. Ponadto ma na swoim koncie teksty naukowe, pisze również dla miesięcznika „Pismo”. Teraz, cztery lata po pierwszej powieści pt. „Proste równoległe”, możemy sięgnąć po książkę dla dorosłych pt. „Dina, Dina”. Czytaj dalej
Najnowsza książka Hanny Krall, wybitnej reportażystki, zaskoczyć może wielu czytelników. „Nie mówi się takich rzeczy” z pewnością nie jest ani wywiadem, ani reportażem, choć ma coś w sobie z obu tych form. Pisarka od jakiegoś czasu każdy swój nowo wydany tytuł nazywa ostatnim. Jednak, mimo że 20 maja kończy 91 lat, nie ustaje w utrwalaniu na piśmie wielu spraw, które mogłyby ulecieć z pamięci i zniknąć. Książka powstała we współpracy ze Zbigniewem Liberą, artystą, który do tej książki stworzył „komentarze wizualne” w formie rysunków. Czytaj dalej
Powieść „Anatomia szczęścia” choć jest debiutem prozatorskim Anne Rabe, stała się tytułem, o którym głośno dyskutowano w Niemczech, czyli w kraju pisarki. Autorka urodziła się w NRD w 1986 roku, na trzy lata przed upadkiem muru berlińskiego. Ci, którzy radzili sobie w systemie Niemiec Wschodnich, przekonani o wyższości ich kraju nad RFN, nagle musieli odpowiedzieć sobie na wiele pytań i odnaleźć nową drogę. Autorka książki pokaże nam, jaka była cena zjednoczenia i jakie przyniosła skutki ludziom dorastającym w tych czasach. Czytaj dalej
Nie jestem znawczynią malarstwa, choć mój zmysł wzroku lubi skupić się na dziełach wybitnych artystów. Nawet jeśli nie wiem za wiele o danym obrazie, to przecież historie wielu artystów bywają niezwykle fascynujące i nierzadko poznajemy je na kartach książek fikcyjnych czy opartych na faktach. Są również opowieści inspirowane samymi obrazami, wystarczy przypomnieć sobie choćby książkę „444” Macieja Siembiedy. Parę lat temu fascynowaliśmy się powieścią „Szczygieł” Donny Tartt. Mowa w niej była o obrazie Carela Fabritiusa. Temu właśnie artyście wiele miejsca poświęci w swojej książce „Grom z jasnego nieba” Laura Cumming. Czytaj dalej
Zaczęłam poznawanie twórczości Szczepana Twardocha klasycznie, od „Morfiny”. Nie była to jednak pierwsza powieść pisarza, a taka, dzięki której zyskał spore uznanie. Czy wcześniej autor pisał inaczej? Teraz, za sprawą wznowienia „Przemienienia” mamy okazję się przekonać. W dorobku Szczepana Twardocha powieść została wydana jako czwarta w kolejności, jeśli będziemy liczyli od zbioru opowiadań „Obłęd rotmistrza von Egern”. Czytaj dalej
Magdalena Parys każe swoim czytelnikom ćwiczyć się w cierpliwości. Sprawdziłam na blogu, kiedy czytałam dwie części „Trylogii berlińskiej” i było to odpowiednio w 2015 i 2020 roku. „Floren” stanowi zwieńczenie głośnej trylogii. Powieść zaliczana jest do literatury political fiction, a sama pisarka uznawana jest za osobę o przenikliwym umyśle, która potrafi patrzeć w przyszłość lepiej niż inni i dlatego jej wizje są uznawane za niemal prorocze. Tak było w przypadku „Księcia”, którego właśnie uznawano za historię wizjonerską. Po sześciu latach od premiery drugiego tomu doczekałam się zamknięcia „Trylogii berlińskiej”. Czy „Floren” okaże się równie przenikliwy, jak poprzednia powieści Magdaleny Parys? Czytaj dalej