Kiedy sięgnęłam po powieść Łukasza Staniszewskiego pt. „Pieśni łaciatych krów”, przypomniałam sobie, że poznałam już wcześniej inną książkę tego autora. Był to debiut prozatorski pt. „Małe Grozy”. Powieść zabrała mnie na warmińską wieś, co jest o tyle istotne, że najnowsza książka tego pisarza również rozgrywa się w podobnej przestrzeni. Recenzenci podkreślają, że otrzymujemy realizm magiczny w polskim wykonaniu, a sam Łukasz Stawiszyński po raz kolejny osadza świat przedstawiony właśnie na Warmii. Ostatnio trafia mi się coraz więcej książek opowiadających o tym regionie. Czytaj dalej
„Pieśni łaciatych krów” – Łukasz Staniszewski
Odpowiedz
Pierwszą książką Joanny Kuciel-Frydryszak jaką czytałam, była „Iłła. Opowieść o Kazimierze Iłłakowiczównie”. Następnie wydany został głośny tytuł „Służące do wszystkiego”. Teraz Wydawnictwo Marginesy opublikowało „Chłopki. Opowieść o naszych babkach” tej autorki. Ten reportaż zaintrygował mnie szczególnie, gdyż historie tu opisane były mi bliskie. Wysłuchałam wiele podobnych, jak te opisane w książce. Nic dziwnego, moje babki i prababki też były chłopkami. Właśnie z tego powodu postanowiłam przeczytać '”Chłopki. Opowieść o naszych babkach”. 
Wieś kojarzyć się może z dawnym, tradycyjnym życiem chłopów. Możemy wyobrażać ją sobie przez pryzmat opowieści Stanisława Reymonta, czy „Konopielki” Edwarda Redlińskiego, albo widzieć w niej magiczne miejsce, jak w „Jańciu Wodniku” Jana Jakuba Kolskiego. Skąd jednak na takiej wsi wzięły się osiedla i bloki? W czasach komunistycznych władze postanowiły stworzyć Państwowe Gospodarstwa Rolne, na wzór wprowadzonych w ZSRR sowchozów. Okazały się jednak niewydolne, a po upadku systemu, w 1991 roku zostały zlikwidowane. Paweł Radziszewski za sprawą powieści „Niepowinność” zabierze nas do jednego z takich miejsc. 
Książka „Białe noce” zaliczana jest do debiutów prozatorskich. Tymczasem Urszula Honek z literaturą ma wiele wspólnego, ale jako autorka poezji. Do tej pory wydała zbiory poezji „Sporysz”, „Pod wezwaniem” i „Zimowanie”. „Białe noce” to zbiór opowiadań, choć bohaterowie oraz miejsce będą się powtarzać w tekstach, a czytelnik może ułożyć sobie całą tę historię z otrzymanych kawałków tak, jak w powieści. 
Koty, ach te koty. Wszędzie ich pełno. Nie tylko w książkach dla dorosłych i dla dzieci, ale także wokół nas. Trudno nie zauważyć, że wielu ludzi ma do nich słabość. W tej chwili patrzą na mnie dwa i w ich oczach można odczytać pytanie: kiedy kolacja? Jednak bez nich byłoby pusto. Wiedzą o tym najmłodsi, a także pisarze i pisarki, którzy kreślą historie z kotami w roli głównej. Magdalena Szczepańska już po raz trzeci daje maluchom „Kocie opowiastki”. Tym razem z podtytułem „Cynamon zwany Ancymonem”. 
Powieść Wojciecha Chmielarza pt. „Dług honorowy” to kontynuacja „Prostej sprawy”. Cykl narodził się w momencie lockdownu, kiedy autor wpadł na pomysł, by dać swoim czytelnikom coś od siebie. W pewnym momencie pisarz na Facebooku zaczął publikować historię w odcinkach. Tak powstała „Prosta sprawa”, powieść o człowieku bez imienia. Teraz powstała druga część, której akcja rozgrywa się w fikcyjnej wsi Wilki położonej w województwie lubuskim.