Nie ukrywam, że zawsze czekam na nowe książki Anny Sakowicz. Czytam również historie dedykowane dzieciom. Tym razem jednak opowieść, która 26 marca ma swoją premierę, jest przeznaczona dla czytelników dorosłych. „Zawodowa dziewczyna”, dotyczy pewnej profesji, często eufemistycznie nazywanej najstarszym zawodem świata. Anna Sakowicz nie byłaby jednak sobą, gdyby nie podeszła do tematu w sposób nieco bardziej skomplikowany, niż na pierwszy rzut oka. Dostaniemy bowiem dwie warstwy czasowe: współczesną i PRL-owską. Czytaj dalej
„Zawodowa dziewczyna” – Anna Sakowicz
Odpowiedz
Nigdy nie byłam w Berlinie, muszę to przyznać, choć po lekturze książki „Berlinowanie. Zapiski z doświadczania miasta” Bernadetty Darskiej czuję, jakby to również było moje miasto. Autorka książki jest profesorką Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, krytyczką literacką, literaturoznawczynią. Od wielu lat śledzę jej blog 
Pierwsze wydanie książki „Ćwiczenia z utraty” miało miejsce w 2007 roku. Agata Tuszyńska, znana pisarka, poetka i reportażystka, opowiada w niej o chorobie i odchodzeniu swojego męża. W tych zapiskach nazywany jest on H., ale oczywiście łatwo sprawdzić, o kogo chodzi. Wspólne życie w chorobie i ostateczne odejście to trudny proces. Nie tylko dla osoby, która zmaga się ze śmiertelną chorobą, ale również dla tej drugiej strony. Może ona wspierać ze wszystkich sił, ale nie raz zdarzają się chwile w poczuciu bezradności. Agata Tuszyńska pokazuje całe oblicze tej nierównej walki. 
O Agnieszce Osieckiej co jakiś czas bywa głośno. Tym razem za sprawą telewizji, która emituje serial o tej wybitnej postaci. Jako miłośniczka słowa pisanego wolę sięgać po biografie interesujących mnie osób. Dlatego, kiedy zaraz na początku tego roku Wydawnictwo Marginesy wydało książkę Zofii Turowskiej „Osiecka. Nikomu nie żal pięknych kobiet”, postanowiłam po nią sięgnąć. Nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. Okazało się, że nie mam do czynienia z typową biografią. 
Niekiedy mam wrażenie, że moje dzieci posługują się zupełnie innym językiem, niż ja. Zwłaszcza, gdy zaczynają opowiadać o swoich przygodach z gier komputerowych. Wtedy zaczynam tracić wątek i trzeba mi pewne rzeczy po kilka razy powtarzać, albo pokazać, inaczej ani rusz, nie pojmę. Dlatego, kiedy początkowo syn zaczął opowiadać o książce „Pamiętnik 8-bitowego wojownika” Cube Kida, podchodziłam do tego sceptycznie. Zaczęłam się zastanawiać, czy powieść ze świata Minecrafta to coś wartego uwagi? Biorąc pod uwagę, że dzięki niej dzieciaki czytają, stwierdziłam, że może jednak warto dać tej serii szansę. 
Niełatwo być zającem. Mogłam się o tym przekonać sięgając po książkę Barbary Kosmowskiej