„Zagubiony autobus” – John Steinbeck

Zagubiony autobus, John SteinbeckLaureata Literackiej Nagrody Nobla z 1962 roku znamy przede wszystkim za sprawą powieści „Tortilla Flat”, „Myszy i ludzie”, „Grona gniewu”, czy „Na wschód od Edenu”. John Steinbeck został nagrodzony za „realistyczny i poetycki dar, połączony z subtelnym humorem i ostrym widzeniem spraw społecznych”. Jednak po werdykcie pojawiło się wiele krytycznych komentarzy w tej sprawie. Sporo osób uważało, że pisarz na tę nagrodę nie zasłużył, inni sądzili, że za wcześnie ją otrzymał. Czytaj dalej

„Dziwna myśl w mej głowie” – Orhan Pamuk

Dziwna myśl w mej głowie, Orhan PamukKilka dni temu premierę miała książka Orhana Pamuka pt. „Dziwna myśl w mej głowie”. Powieść, na którą miłośnicy prozy tureckiego noblisty musieli poczekać pięć lat. Jednak w nagrodę za cierpliwość, czytelnicy otrzymują książkę liczącą niemal 700 stron. Opowieść jest z jednej strony sagą rodzinną, a z drugiej historią Stambułu. Miasta, które na przestrzeni czterdziestu lat zmienia się i przeobraża oraz łączy nowoczesność i tradycję. Czy któraś z tych sił zwycięży, a może uda się je pogodzić? Czytaj dalej

Swietłana Aleksiejewicz: laureatka literackiego Nobla 2015

Swietłana Aleksiejewicz, Nobel 2015Trochę późno piszę o literackiej Nagrodzie Nobla, która w tym roku przypadła Swietłanie Aleksiejewicz, a przecież ta autorka nie jest mi obca. W czwartek Akademia Szwedzka ogłosiła werdykt. Swietłana Aleksiejewicz została uhonorowana literackim Noblem „za polifoniczny pomnik dla cierpienia i odwagi w naszych czasach”. W tym roku ta znana i popularna autorka reportaży była często wymieniana jako faworytka. Kiedy ogłoszono, że została laureatką literackiego Nobla, uświadomiłam sobie, że po raz pierwszy tę nagrodę otrzyma osoba, która pisze reportaże.  Czytaj dalej

Odszedł noblista Günter Grass…

Blaszany bębenek, Günter GrassDziś dotarła do nas smutna wiadomość, że w odszedł Günter Grass. Urodził się w 1927 roku w Gdańsku. Jego ojciec był Niemcem, a matka Kaszubką. Dzieciństwo spędził w Wolnym Mieście Gdańsku, miejscu sportretowanym potem w rewelacyjnej książce „Blaszany bębenek”. Ta powieść przyniosła pisarzowi również światową sławę. Natomiast w 1999 roku otrzymał Literacką Nagrodę Nobla. Czytaj dalej

„Willa Triste” Patrick Modiano

Willa Triste, Patrick ModianoCo może robić osiemnastolatek, który uciekł z Paryża do miejscowości wypoczynkowej? Mieszkający nad jeziorem i obserwujący innych ludzi? Pierwsza myśl, która przychodzi do głowy – zakochać się. Patrick Modiano w powieści „Willa Triste” pisze właśnie o miłości, która kojarzy się nam z sezonowością. Choć główny bohater nie przyjechał do kurortu na wakacje, czy jego uczucie ma szansę być czymś więcej niż tylko letnią miłością?

Wprawdzie Victor Chmara wydaje się być człowiekiem biernym, ma na to wytłumaczenie. Strasznie boi się wojny i przed nią ucieka. Są lata sześćdziesiąte, Merlin Monroe popełnia samobójstwo. Lekarstwem na wojnę algierską, a może poborem do wojska, staje się wyjazd z Paryża na prowincję. Tam poznaje intrygującą parę: Yvonne i młodego doktora René Meinthe. Ten ostatni jest homoseksualistą, synem bohatera wojennego i właścicielem Willi Triste. O Yvonne niewiele można powiedzieć oprócz tego, że zagrała w filmie i jest o kilka lat starsza od Victora. Czytaj dalej

„Nawroty nocy” – Patrick Modiano

Nawroty nocy - Patrick ModianoKiedy Akademia Szwedzka ogłosiła w 2014 roku nazwisko laureata Literackiej Nagrody Nobla, okazało się, że o Patricku Modiano wiem tyle co nic. Zresztą nie ja jedna, ponieważ pisarz jest mało znany na świecie. W Polsce wydano zaledwie kilka jego tytułów. Na szczęście znalazły się książki tego autora wydane w języku polskim, a ja postanowiłam poznać twórczość Modiano nieco bliżej. Zaczęłam od książki „Nawroty nocy”.

Tytuł został wydany w 1968 roku, a sam Modiano miał wtedy zaledwie dwadzieścia cztery lata. Rok wcześniej zadebiutował powieścią „La Place de l’Étoile”. Akcja „Nawrotów nocy” przenosi czytelnika prosto do Paryża w czasy drugiej wojny światowej. Zaraz nasunęło mi się skojarzenie ze „Szkicami piórkiem” Andrzeja Bobkowskiego, który z kolei zapisywał swoje doświadczenia z perspektywy polskiego obserwatora i komentatora. Czytaj dalej