Najnowsza powieść Wojciecha Chmielarza pt. „Wilkołak” należy do tzw. „Cyklu gliwickiego”. W jego skład wchodzą takie części jak: „Wampir”, „Zombie” i właśnie „Wilkołak” Autor zapowiedział, że trzeci tom zamknie historię i więcej części nie będzie. Zobaczymy, czy rzeczywiście dotrzyma obietnicy, bo wydaje mi się, że czytelnicy będą domagali się więcej. Po lekturze „Wilkołaka” poczujemy, że jeszcze nie wszystkie wątki zostały domknięte, a autor ma pomysł na dalszy ciąg. Czytaj dalej
„Wilkołak” – Wojciech Chmielarz
Odpowiedz
Kiedy za oknem jest buro, szaro i mokro, trudno o dobry nastrój. W takich momentach warto szukać ratunku w odpowiednich książkach. Cykl kryminałów prowansalskich „Verlaque i Bonnet na tropie” M. L. Longworth daje mi sporo przyjemności z lektury. Właśnie wydany został piąty tom pt. „Tajemnica odnalezionego płótna Cézanne’a”. Czy i tym razem się nie zawiodłam na najnowszej powieści kanadyjski pisarki? 
Powieść „Zła wola”, której autorem jest Jørn Lier Horst, to już czternasty tom z cyklu o komisarzu Williamie Wistingu. Miałam okazję do tej pory poznać jedenaście części i kiedy tylko zbliża się premiera następnego tomu, niecierpliwie czekam na jej wydanie. Kryminały Horsta potrafią zainteresować i zaintrygować czytelnika. Wcale nie chodzi o wartką akcję, ale o wiarygodność autora. Jørn Lier Horst zanim poświęcił się całkowicie pisaniu, był szefem wydziału śledczego Okręgu Policji Vestfold. Norweski pisarz tworzy poczytne historie detektywistyczne dla każdej grupy wiekowej. Młodsi czytelnicy chętnie sięgają po serię „Biuro Detektywistyczne Nr 2”, a młodzież po powieści z cyklu „CLUE”. 
Czy „Teściowa”, tytuł książki Sally Hepworth, budzi pozytywne skojarzenia? Skąd się bierze niezliczona ilość dowcipów, powiedzeń na temat matek naszych drugich połówek? Relacje rodzinne nie zawsze należą do łatwych. Szczęśliwi, którym udało się wszystkie je utrzymać w sposób właściwy i zgodny z oczekiwaniami. Australijska pisarka postanowiła dać czytelnikom powieść z popularnego ostatnio podgatunku domestic noir, w którym buduje się napięcie opisując trudne relacje rodzinne. 
Pochodzącą z Kanady pisarkę M. L. Longworth miałam okazję poznać na spotkaniu w ramach Literackiego Sopotu. Tegoroczna edycja właśnie z tym krajem będzie związana w tym roku, ale autorka serii książek kryminalnych „Verlaque i Bonnet na tropie”, bardzie kojarzy się czytelnikom z Francją, ponieważ pisarka od 1997 roku mieszka w Aix-en-Provence. Widać wyraźnie, że posób w jaki Francuzi czerpią z życia przypadł jej do gustu. Tu nawet morderstw dokonuje się ze smakiem. Natomiast lektura kryminału „Morderstwo na Île Sordou” poprawić może naszą świadomość kulinarną. 
W 2011 została wydana we Francji powieść Michela Bussiego, która stała się sensacją. Oprócz tego, że znalazła się na szczytach list bestsellerów, to również otrzymała kilkanaście nagród dla najlepszego kryminału roku. Jej autor uważał jednak, że wymyśloną przez niego historię trudno będzie przełożyć na język komiksu. Tej trudnej adaptacji postanowili podjąć się Fred Duval i Didier Cassergrain. Okazało się, że powieść graficzna odniosła we Francji równie duży sukces, jak sam oryginał. Co tak zachwyciło czytelników?