Jako miłośniczce powieści historycznych, trudno mi było przejść obojętnie obok premiery powieści „Isola” Allegry Goodman. Amerykańska pisarka, której na język polski przetłumaczono wcześniej chyba tylko jedną powieść, została za „Isolę” wręcz obsypana nominacjami, wyróżnieniami i nagrodami literackimi. Rok po amerykańskiej premierze została przełożona na język polski przez Monikę Popławską. O czym jest ta powieść i dlaczego tk zawładnęła sercami czytelników i krytyków? Czytaj dalej
„Isola” – Allegra Goodman
Odpowiedz
Annie Ernaux, laureatka Literackiej Nagrody Nobla z 2022 roku, pisze w specyficzny sposób. Jej książki trudno nazwać powieściami, ponieważ pisarka odwołuje się w nich do własnej biografii oraz pamięci. Dzięki Anastazji Dwulit poznać możemy tłumaczenie na język polski „Powrotów”. Odnajdziemy w książce znany świat, pojawiający się w „Latach” oraz publikacji „Bliscy”. Czy za sprawą „Powrotów” autorka zdoła powiedzieć coś więcej, co przykuje naszą uwagę? 
Niecierpliwie czekam na książki laureatki Literackiej Nagrody Nobla, Annie Ernaux. „Życie zewnętrzne” to najnowsza publikacja francuskiej pisarki przełożona na język polski. Kiedy Kiedy wzięłam do ręki zbiór, zwróciłam uwagę na tytuł. Mam wrażenie, że we współczesnym świecie sugeruje się nam, byśmy skupiali się na sobie, na tym co wewnętrzne, a tu mamy odwrotną sytuację. Obserwację tego, co dzieje się wokoło. Jak przyglądać się światu, nie będąc jednocześnie posądzonym o podglądactwo? Potem skierowałam uwagę na objętość książki: Po raz kolejny otrzymujemy tytuł autorki niezbyt obszerny, choć obejmujący zapiski z kilku dekad. 
Wiedza o tym, czym jest wirus HIV, docierała do nas bardzo powoli. Słyszeliśmy o tajemniczej chorobie, ale niewiele było rzetelnych informacji. Z czasem dowiedzieliśmy się, co wywołuje chorobę, jak się można nią zarazić. Póki AIDS było gdzieś daleko za oceanem, nie bardzo się go obawialiśmy. Dopiero kiedy do Polaków dotarły stereotypy na temat wirusa, pojawił się lęk. Przypominam sobie jaki strach, a nawet protesty, jakie wywoływało np. założenie ośrodka dla osób uzależnionych od narkotyków. Skąd się to wszystko brało? Oczywiście przez mity na temat choroby. Dzisiaj trudno mi byłoby to wszystko ułożyć w pamięci, gdyby nie książka „Uśpione”. Francuski autor, Anthony Passeron, postanowił napisać o wirusie HIV w nietypowy sposób, poprzez odniesienie go do rodzinnej historii. 
Trudno sobie wyobrazić, że decyzja o wyjeździe za granicę może wpływać na następne pokolenia. Kto by pamiętał o przodkach, którzy wyjechali niemal sto lat temu z Polski? Nie zdajemy sobie często z tego sprawy z jakiego powodu i kto wyjeżdżał za granicę. A przecież każdy chyba ma w bliższej i dalszej rodzinie emigrantów czy to politycznych, czy takich którzy wyjechali w świat za chlebem. Aleksandra Suława była w nieco innej sytuacji. Jej dziadek urodził się w Haillicourt we Francji, ale mieszkał w Polsce. Historia rodzinna przyczyniła się do powstania reportażu „Przy rodzicach nie parlować. O polskich powrotach z Francji”, a czytelnicy mają okazję dowiedzieć się o mało znanym wycinku z przeszłości, który początek ma w dwudziestoleciu międzywojennym. 
„Przerwane próby w Teatrze Vendôme” to najnowsza powieść M. L. Longworth, która niedawno pojawiła się w polskich księgarniach. Trudno uwierzyć, że przeczytałam dziesiąty tom detektywistycznego cyklu „Verlaque i Bonnet”, którego bohaterowie mieszkają w miasteczku Aix we Francji. Co wyróżnia powieści M. L. Longworth od innych kryminałów? Czytelników przyciąga przede wszystkim charakter głównych bohaterów i to, jakie mają podejście do życia. Urokliwy klimat Prowansji też ma ogromne znaczenie, jak i fakt, że M. L. Longworth nie skupia się na na naturalistycznym opisie zbrodni, a daje odbiorcom swoich powieści historię o tym, jak w można łączyć pracę nad śledztwem z docenianiem drobnych codziennych przyjemności.