Jeśli czytałeś „Kamienicę Schopenhauerów, powieść Anny Sakowicz, z pewnością ucieszy Cię fakt, że kilka dni temu premierę miała druga część pt. „Karczma Pod Rybim Łbem”. A może tytuł książki wydaje Ci się zastanawiający? Dziś mało kto zdecydowałby się nadać taką nazwę swojej restauracji czy lokalowi z jedzeniam. Jednak na przełomie XVIII i XIX wieku taka nazwa nikogo nie dziwiła. Ludzie muszą jeść, a nad morzem skojarzenia z rybami są jak najbardziej normalne. Jak wyglądało życie bohaterów, których zdążyliśmy nieco już poznać, w Danzig w czasach napoleońskich? Anna Sakowicz zabiera nas w kolejną podróż w przeszłość. Czytaj dalej
„Karczma Pod Rybim Łbem” – Anna Sakowicz
2
Kiedy kogoś kochamy, często mówimy, że mamy ochotę go zjeść. Oczywiście takie słowa nie mają nic wspólnego z kanibalizmem. Ten przecież jest jednym z największych tabu. Zmysł smaku oczywiście jest niezwykle ważny, ale liczy się również sama świadomość tego, co jemy. Sprawia ona, że trudno nam przełknąć pewne potrawy, jeśli wiemy, z czego i w jaki sposób powstały. Tego tematu tabu postanowiła dotknąć amerykańska pisarka, Chelsea G. Summers. Jej debiutancka powieść pt. „Ten głód” w zaskakujący sposób porusza to, co z jednej strony nas odrzuca, a z drugiej strony często fascynuje. 
Najnowsza powieść M. L. Longworth może kojarzyć się z powieścią Agathy Christie pt. „Morderstwo w Boże Narodzenie”. Oba tytuły łączy to, że są kryminałami oraz czasem Świąt, ponieważ wtedy rozgrywa się akcja obu powieści. Jednak to tyle jeśli chodzi o podobieństwa. Miłośnicy cyklu „Verlaque i Bonnet” doskonale wiedzą, że powieści M. L. Longworth czyta się nie tylko dla kryminalnego śledztwa, ale dla prowansalskiego klimatu, który autorka oddaje w taki sposób, że czytelnicy mają ochotę natychmiast przenieść się do Aix-en-Provence. 
Kiedy zaczyna się lato wielu z nas udaje się wreszcie na urlop. Ten wyczekiwany przez cały rok czas ma być wyjątkowy. W zależności od tego, co lubimy najbardziej, wybieramy sobie rozrywki. Wreszcie jest na nie parę chwil. To też dobry moment, aby zwolnić. Nacieszyć się tym, co nas otacza. Bohaterowie serii kryminalnej „Verlaque i Bonnet na tropie” M. L. Longworth są takimi ludźmi, którzy wiedzą, jak cieszyć się każdą chwilą. Dlatego książki tej autorki tak dobrze czyta się właśnie latem. Wspominam o tym, ponieważ w księgarniach pojawiła się powieść „Tajemnice Bastide Blanche”, czyli siódma część wspomnianej serii. 
Pochodzącą z Kanady pisarkę M. L. Longworth miałam okazję poznać na spotkaniu w ramach Literackiego Sopotu. Tegoroczna edycja właśnie z tym krajem będzie związana w tym roku, ale autorka serii książek kryminalnych „Verlaque i Bonnet na tropie”, bardzie kojarzy się czytelnikom z Francją, ponieważ pisarka od 1997 roku mieszka w Aix-en-Provence. Widać wyraźnie, że posób w jaki Francuzi czerpią z życia przypadł jej do gustu. Tu nawet morderstw dokonuje się ze smakiem. Natomiast lektura kryminału „Morderstwo na Île Sordou” poprawić może naszą świadomość kulinarną. 
Najnowsza książka Tomasza Sekielskiego, to drugi tom trylogii „Susza”. Po pierwszej części thrillera pisarz pozostawił czytelników w niepewności, nie dając odpowiedzi na pytania, które pojawiały się podczas lektury. Otwarte i efektowne zakończenie tylko narobiło apetytu, ale „Smak suszy” jeszcze nie wszystko nam wyjaśni. Powieść zabierze nas do świata brudnej polityki, która powiązana jest ze zorganizowaną przestępczością. Zresztą trudno odróżnić jednych od drugich, ponieważ na szczytach nikt nie ma czystych rąk. Czy to będzie chodziło o władzę, czy o biznes.