Kiedy sięgam po książkę, wiem, że nie powinnam oceniać po okładce. A jednak są takie, które przyciągają wzrok. Do takich tytułów należy właśnie powieść Sylwii Trojanowskiej pt. „Łabędź”. Projekt okładki Katarzyny Borkowskiej jest warty zauważenia. Kolejną istotną sprawą jest treść historii, którą bierzemy do ręki. Nie czytałam do tej pory książek Sylwii Trojanowskiej, nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać po „Łabędziu”. Przyznam, że historia mnie zaskoczyła w sposób bardzo pozytywny. Czytaj dalej
„Łabędź” – Sylwia Trojanowska
4
O Jakubie Żulczyku głośno jest nie tylko za sprawą literatury. Jego książką „Ślepnąc od świateł” została zekranizowana, a serial odniósł spory sukces. Autor nie raz udowodnił, że świetnie radzi sobie ze słowem pisanym, a jego teksty są warte uwagi. Jednak o najnowszej powieści Jakuba Żulczyka można usłyszeć skrajne opinie. Jedni okrzyknęli ten tytuł książką roku, inni uznali ją za twór, który zachwyci gimbazę (mimo że oficjalnie taka grupa już nie istnieje). Dlaczego „Czarne słońce” wywołuje tyle emocji? 
Wyobrażam sobie, jak przyjemnie byłoby wybrać się na Islandię i przemierzyć ją na rowerze. Oczywiście pod warunkiem, że akurat byłyby odpowiednie do tego warunki atmosferyczne. Chciałabym zobaczyć te niesamowite widoki. Jednak surowy klimat nie sprzyja temu, by wyspa była samowystarczalna i dawała swoim mieszkańcom wszystko, czego potrzebują. Zresztą niewiele jest państw, które poradziłyby sobie bez współpracy z innymi. Wystarczy sobie przypomnieć Koreę Północną. Co mają wspólnego te moje wynurzenia z debiutancką książką Sigríður Hagalín Björnsdóttir, oprócz tego że sama autorka jest z Islandii?