Historia Islandii jest nieco dłuższa niż historia Polski. I choć tak odległy, to właśnie ten malutki kraj sporo wniósł do naszej kultury europejskiej. Nie jestem podróżniczką, wolę raczej ciepły klimat, a jednak Islandia nawet dla kogoś takiego jak ja jest obiektem podziwu czy cichych marzeń o dalekich eskapadach. Wystarczy tylko zerknąć na zdjęcia ludzi, którzy tam się udali, by przepaść na kilka dłuższych chwil w podziwianiu tak pięknych miejsc. Jednak jest jeszcze coś, co przyciąga moją uwagę. Kultura i historia tego kawałka świata. Czytaj dalej
„Wielka historia małej wyspy. Jak Islandia zmieniła świat” – Egill Bjarnason
Odpowiedz
Podczas podróży o charakterze literackim, przyjemnie jest wyobrażać sobie takie miejsca, jak Islandię. Surowe warunki, piękne krajobrazy oraz intrygujące charaktery to wydaje się świetny pomysł na powieść. Czy nasze wizje mają coś wspólnego z rzeczywistością? Oczywiście co człowiek, to inny charakter, ale Islandczycy przez wieki zaprawiani w trudnych warunkach wykształcili pewne tradycje i obyczaje. Jak wszystko na świecie i one ulegały pewnej ewolucji. Jeśli sięgniemy po książkę „Mała księga dawnych Islandczyków. O zwyczajach, tradycjach i przesądach” Aldy Sigmundsdóttir dowiemy się sporo na temat folkloru ludowego. Brzmi nudno i nieciekawie? Jeśli do takich opowieści dodamy sporą dawkę humoru, to okaże się, że te zagadnienia mogą być przyjemne w odbiorze. 
Co takiego ma w sobie Islandia, że tak bardzo intryguje? Im więcej książek przeczytam, które są z tym miejscem powiązane, tym bardziej rośnie mój apetyt, by kiedyś zobaczyć tę wyspę na własne oczy. Goethe powiedział: „Zobaczyć Neapol i umrzeć”, ale pewnie wiele osób zamieniłoby Neapol na Islandię. Choć to państwo liczy mniej niż pół miliona obywateli, to wydaje się, że większość z nich to artyści. Na dodatek uznani i popularni. Dwa lata temu na język polski została przetłumaczona powieść „Wyspa”, autorstwa Sigríður Hagalín Björnsdóttir. Teraz możemy sięgnąć po „Święte słowo”, drugą książkę tej autorki. 
Zwyczajne życie przeciętnego człowieka nie wydaje się atrakcyjnym tematem powieści. Mimo to islandzka pisarka, Auður Ava Ólafsdóttir, postanowiła właśnie taką niczym niewyróżniającą się postać obrać na głównego bohatera książki „Blizna”. Autorka była za tę powieść otrzymała Nagrodę Literacką Rady Nordyckiej oraz Islandzką Nagrodę Literacką. Wydawca podaje, że „jej książki nie opisują doniosłych wydarzeń, ale skupiają się na drobiazgach codzienności, którym autorka przygląda się jak pod mikroskopem.” Choć w Polsce wydano tylko „Bliznę”, to po lekturze tej powieści trudno nie zgodzić się z tym zdaniem. 
Marek Pindral jest podróżnikiem, który potrafi w barwny sposób dzielić się z czytelnikami swoimi doświadczeniami i przemyśleniami związanymi z krajami, które udało mu się odwiedzić. Do tej pory poznałam wydaną w 2013 roku książkę 
Jarosław Czechowicz znany jest wszystkim miłośnikom książek, jako autor bloga „Krytycznym okiem”, w którym dokładnie analizuje współczesną literaturę. Sam również jest autorem kilku książek. Jako pisarz zadebiutował w ubiegłym roku powieścią pt.