Jakie słyszymy narracje na temat powstania warszawskiego? Dla wielu są to wspaniałe dni bohaterstwa młodych Polaków, którzy walczyli za ojczyznę. Dla innych było to niepotrzebne narażanie i skazanie partyzantów oraz mieszkańców miasta na pewną porażkę. Te romantyczne obrazy walczących powstańców chyba bardziej wbijają nam się do głowy. A przecież zwykli obywatele Warszawy, ludność cywilna również ponosiła śmierć w powstaniu. Znamy to oczywiście z „Pamiętnika z powstania warszawskiego” Mirona Białoszewskiego. Teraz jednak do tego dołożyć możemy kolejną cegiełkę dokładającą nam kolejny element w obrazie. Chodzi mi o książkę „Zieleniak” Anny Augustyniak. Czytaj dalej
„Zieleniak” – Anna Augustyniak
3
Kiedy byłam nastolatką, w pewnym momencie zaczęłam samodzielne poszukiwania odpowiednich dla siebie książek. Powieści dziecięce odeszły do lamusa. Przeszłam chyba wszystkie działy literackie, jakie znalazłam w bibliotece. Nie pominęłam powieści Marii Rodziewiczówny. Właśnie skończył się PRL i na rynku nastąpił wsyp zupełnie innych książek, niż do tej pory. Również powieści Rodziewiczówny były wznawiane, ale szybko zauważyłam, że tego typu literatura traktowana był trochę po macoszemu. Stawiano ją między klasyką a romansami. Wtedy jednak nawet nie zastanawiałam się, kim była autorka „Lata leśnych ludzi”. Teraz mogę jednak dowiedzieć się więcej o tej pisarce, gdyż niedawno została wydana biografia „Rodziewicz-ówna. Gorąca dusza” Emilii Padoł. 
Książki Ałbeny Grabowskiej zawsze cieszą się ogromną popularnością. Największą sławę przyniósł pisarce cykl „Stulecie Winnych”. Warto jednak pamiętać, że Ałbena Grabowska z wykształcenia jest lekarką, doktorem nauk medycznych ze specjalizacją w neurologii i epileptologii. Dlatego jej ostatni cykl powieściowy jest szczególnie wart uwagi. Autorka napisała trylogię „Uczniowie Hippokratesa”. Opowieści z dziedziny historii medycyny przeżywają rozkwit, a tu poznajemy wielkie autorytety. Ałbena Grabowska postanowiła jednak połączyć powieść fabularną, która rozgrywa się w Polsce i przeplatać ją z historiami o wybitnych lekarzach, czy badaczach, którzy zmienili oblicze medycyny. 
Za kilka dni obchodzimy 75 rocznicę wybuchu powstania warszawskiego. Z tej okazji wydawane są książki popularyzujące tę tematykę. Postanowiłam poznać jedną z takich publikacji. Zaintrygował mnie tytuł „Miłość ’44. 44 prawdziwe historie powstańczej miłości”. Autorką książki jest Agnieszka Cubała, pasjonatka historii okresu powstania warszawskiego. O uczuciu miłości w tym trudnym czasie pisali poeci z pokolenia Kolumbów. Literatura piękna to jednak nie wszystko. Agnieszka Cubała opisała 44 miłości powstańcze, nie tylko artystów, ale również zwykłych warszawiaków. Historie łączy nie tylko uczucie, ale również niepewność jutra. 
Szczepan Twardoch udowadnia, że nikogo nie należy oceniać stereotypowo, również pisarzy. Często uważa się, że to celebryci, ewentualnie aktorzy mają szansę na sukces. To o nich się mówi, oni są rozpoznawalni. A jednak Szczepan Twardoch z każdą swoją kolejną książką pokazuje nam, że także ludzie, którzy zajmują się pisaniem, stają się znani i to wcale nie ze względu na kontrowersyjne poglądy czy afery z ich udziałem. Autor „Morfiny” po prostu pisze książki, które działają na naszą wyobraźnię. Okazuje się, że w kraju, w którym czyta niewielu, można z tego żyć.