Zwyczajne życie przeciętnego człowieka nie wydaje się atrakcyjnym tematem powieści. Mimo to islandzka pisarka, Auður Ava Ólafsdóttir, postanowiła właśnie taką niczym niewyróżniającą się postać obrać na głównego bohatera książki „Blizna”. Autorka była za tę powieść otrzymała Nagrodę Literacką Rady Nordyckiej oraz Islandzką Nagrodę Literacką. Wydawca podaje, że „jej książki nie opisują doniosłych wydarzeń, ale skupiają się na drobiazgach codzienności, którym autorka przygląda się jak pod mikroskopem.” Choć w Polsce wydano tylko „Bliznę”, to po lekturze tej powieści trudno nie zgodzić się z tym zdaniem. Czytaj dalej
„Blizna” – Auður Ava Ólafsdóttir
Odpowiedz
Nie jestem fanką powieści szpiegowskich. Nie przyciągają mojej uwagi historie, w których bohaterowie padają jak muchy w pajęczyny spisków i albo uciekają, albo próbują się wyrwać z groźnych macek oplatających świat. Piszę o tym dlatego, bo tak sobie zaszufladkowałam powieść J. S. Monroe, pt. „Znajdź mnie”. Nazwisko autora było mi całkowicie obce, szybko się okazało, że to pseudonim Jona Stocka, brytyjskiego pisarza. Gdybym porzuciła lekturę na początku, również dałabym się zwieść. 
Pierwszego lutego premierę ma książka Jerzego Pilcha pt. „Portret młodej wenecjanki”. Pozycja na pierwszy rzut oka niepozorna, zwłaszcza kiedy postawimy powieść obok niedawno wydanego i obszernego zbioru opowiadań pt. „Indyk beltsville”. Otrzymujemy tym razem niespełna 200 stronicową książkę, obok której trudno przejść obojętnie, ponieważ jej autor lubi prowokować i budzić w czytelnikach różne emocje. Jerzy Pilch będzie opowiadał o miłości – podobnie było przecież w historii „Zuza, albo czas oddalenia”. 
Dlaczego samobójstwo tak bardzo nas intryguje? O tym motywie literackim napisano już wiele rozpraw naukowych. Z najsłynniejszych dzieł, w którym się pojawia, wystarczy sobie przypomnieć „Cierpienia młodego Wertera” Goethego, czy niektóre teksty polskiego romantyzmu. Natomiast w książce „Subtelny urok samobójstwa” Judith Claire Mitchell widzimy inną perspektywę. Tutaj samobójstwo postrzegane jest jako klątwa. Starotestamentowa kara, która przechodzi do trzeciego i czwartego pokolenia, za niegodziwość ojców.