Jak opowiedzieć przedszkolakom o sile miłości? Książek na ten temat z pewnością znajdziemy całe mnóstwo. Warto jednak wybrać taką, która będzie zrozumiała, a jednocześnie zachwyci dzieci opowieścią w niej zawartą oraz ilustracjami. Wybrałam picturebook Jane Chapman, „Kocham cię całym sercem”, brytyjskiej autorki książek dla najmłodszych, a jednocześnie ilustratorki. Jest to opowieść odpowiednia już dla trzylatków i dzieci nieco starszych. Czytaj dalej
„Kocham cię całym sercem” – Jane Chapman
Odpowiedz
Koty, ach te koty. Wszędzie ich pełno. Nie tylko w książkach dla dorosłych i dla dzieci, ale także wokół nas. Trudno nie zauważyć, że wielu ludzi ma do nich słabość. W tej chwili patrzą na mnie dwa i w ich oczach można odczytać pytanie: kiedy kolacja? Jednak bez nich byłoby pusto. Wiedzą o tym najmłodsi, a także pisarze i pisarki, którzy kreślą historie z kotami w roli głównej. Magdalena Szczepańska już po raz trzeci daje maluchom „Kocie opowiastki”. Tym razem z podtytułem „Cynamon zwany Ancymonem”. 
Książka Małgorzaty Korbiel „Recepta na szczęście” wcale nie jest poradnikiem motywacyjnym dla dzieci, co mógłby sugerować tytuł. Nie zaliczyłabym tej historii do słodkich opowieści o tym, że wszyscy są szczęśliwi. Autorka pokazała najmłodszym, że takie poczucie wcale nie musi być czymś oczywistym. Na szczęście (nomen omen) jest ono blisko nas, choć by je odnaleźć, trzeba się trochę postarać. 
Pochodzący z Manchesteru James Gould-Bourn zanim opublikował swoją debiutancką książkę „Mój tata panda”, zajmował się usuwaniem min przeciwpiechotnych w Afryce i na Bliskim Wschodzie. Postanowił jednak spróbować czegoś innego, dlatego napisał powieść. Stało się tak za sprawą sześciomiesięcznego kursu kreatywnego pisania, który zaowocował powieścią „Mój tata panda”. 
Pierwszą książką Donala Ryana, jaką czytałam, była powieść
Zwyczajne życie przeciętnego człowieka nie wydaje się atrakcyjnym tematem powieści. Mimo to islandzka pisarka, Auður Ava Ólafsdóttir, postanowiła właśnie taką niczym niewyróżniającą się postać obrać na głównego bohatera książki „Blizna”. Autorka była za tę powieść otrzymała Nagrodę Literacką Rady Nordyckiej oraz Islandzką Nagrodę Literacką. Wydawca podaje, że „jej książki nie opisują doniosłych wydarzeń, ale skupiają się na drobiazgach codzienności, którym autorka przygląda się jak pod mikroskopem.” Choć w Polsce wydano tylko „Bliznę”, to po lekturze tej powieści trudno nie zgodzić się z tym zdaniem.