Miałam okazję być w Bornym Sulinowie i okolicach, więc kiedy dowiedziałam się o debiucie kryminalnym Julii Łapińskiej pt. „Czerwone Jezioro”, postanowiłam po niego sięgnąć. Książka bardzo mi się spodobała, otrzymała ważne nagrody, a kiedy pojawił się drugi tom, „Dzikie psy”, nawet się nie zastanawiałam czy czytać powieść, czy nie. Teraz dostępna jest trzecia część pt. „Czarny portret”. Drogi Kuby Kralla oraz Ingi Rojczyk po raz kolejny się zejdą, by mogli wspólnie rozwiązać pewną zagadkę. Tym razem jednak przeniesiemy się w nieco inne miejsca niż do tej pory. Czytaj dalej
„Czarny portret” – Julia Łapińska
Odpowiedz
Pewnie nie każdy potrafiłby powiedzieć, kim była Maria Dulębianka. Za to wszyscy kojarzą Marię Konopnicką. Co miały ze sobą wspólnego te kobiety? Tu zaczynają się poważne trudności. Obie Marie przez około dwadzieścia lat współdzieliły życie. Stały się towarzyszkami na dobre i na złe. Choć Konopnicka dziś jest tą bardziej znaną osobą, jednak warto dowiedzieć się, kim była Maria Dulębianka. Karolina Dzimira-Zarzycka za sprawą biografii „Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki” postanowiła przybliżyć nam tę postać i ocalić od zapomnienia. 
Autorka książki „Kobiety z obrazów”, Małgorzata Czyńska, jest dziennikarką, pisarką, historykiem sztuki. Napisała do tej pory dziewięć książek i choć nie czytałam wcześniejszych, już z krótkich opisów można zauważać, że pojawia się w nich temat sztuki. Czy to będą biografie, czy wywiady, wszystkie przybliżą nam ludzi związanych z malarstwem. W najnowszej książce będzie mowa o kobietach, które podziwiamy na obrazach. Kim były te osoby? 
Węgierska pisarka, Edina Szvoren, oprócz działalności pisarskiej, pracuje jako nauczycielka w szkole muzycznej. Debiutowała w 2005 roku i od tego czasu doczekała się wielu nagród literackich. Za zbiór opowiadań „Nie ma i lepiej, żeby nie było” otrzymała w 2015 Europejską Nagrodę Literacką. Rok temu otrzymała Libri Prize za książkę „Verseim”. Opowiadania to pierwsza jej książka przetłumaczona na język polski. Przełożyła ją z języka węgierskiego Anna Butrym. 
Anna Kańtoch po kilkunastu latach po wydaniu drugiej książki o Domenicu Jordanie, sprawiła nie lada gratkę fanom tego bohatera. Niedawno premierę miał zbiór opowiadań pt. „Diabeł w maszynie”, w których postacią spajającą teksty, jest właśnie ów niezwykły detektyw i tropiciel magii. Dla porządku wspomnę tylko, że pierwszy zbiór wydany w 2004 roku nosi tytuł „Diabeł na wieży”, kolejny – „Zabawki diabła” pojawił się dwa lata później w 2006 roku. 
Kiedy o książce „Kociarz” Kristen Roupenian napisano, że jest to „portret ery Instagrama, Tindera i #MeToo”, zaczęłam się zastanawiać, czy to nie jest przypadkiem zbiór dla młodszego ode mnie pokolenia. Gdy pojawiła się informacja, że tytułowe opowiadanie stało się najpopularniejszym wiralowym tekstem literackim XXI wieku, moje obawy jeszcze wzrosły. Mimo to postanowiłam sprawdzić, jakie są teksty Kristen Roupenian. Okazało się jednak, że rzeczywiście otrzymujemy opowieści współczesne, ale dotykające uniwersalnych problemów.