„Szkice piórkiem” Andrzeja Bobkowskiego należą do ważnych dzieł dwudziestowiecznej literatury polskiej. Ten zapis przeżyć z czasów drugiej wojny, które autor spędził głównie w Paryżu można czytać nie tylko jak dziennik, ale również jako opowieść o podróży. Bobkowski opowiada o Paryżu, a także Francji w czasie wojny. Tymczasem okazało się, że literatura angielska może pochwalić się podobnym pod pewnym względem dziełem. Chodzi o „Czas drogi” Patricka Leigha Fermora. Czytaj dalej
„Czas drogi” – Patrick Leigh Fermor
2
Z czym kojarzy nam się kamper, albo przyczepa kempingowa? Mnie przede wszystkim z wakacjami dla emerytów, głównie Niemców, którzy to postanowili odbyć podróż życia. Tymczasem w książce „Nomadland” Jessiki Bruder otrzymujemy zupełnie inny obraz. Ludzi pozbawionych domu i zmuszonych do życia w drodze. Wszystko to dzieje się w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Dla tych, którym USA jawi się jako amerykański sen, będzie to trudne do uwierzenia, że właśnie w tym kraju, tak wiele osób nie ma szans na emeryturę i godne życie. 
Jeśli oglądaliście serial pt. 
Opowieść związana z podróżą nasuwa natychmiastowe skojarzenia z książką „W drodze” Jacka Kerouaca, a jeśli przeniesiemy się w bardziej rodzime okolice, to z 
Miłośnikom muzyki nie trzeba przedstawiać Organka. U tego artysty nie tylko istotna jest melodia, ale właśnie przekaz językowy. Teksty wokalisty bywają niejednoznaczne, często bawi się słowem, ale opowiadają też pewne historie. Teraz możemy poznać Tomasza Organka z innej formy przekazu. Niedawno pojawił się jego debiut prozatorski pt. „Teoria opanowywania trwogi”. Czy jest to powielenie tego, co muzyk robi jako piosenkarz? Po lekturze książki mogę powiedzieć, że otrzymujemy opowieść niezależną, choć z pewnością wspólnym mianownikiem będzie umiejętność budowania opowieści z przesłaniem.