Jeśli kochacie koty, z pewnością zauważyliście, że w literaturze japońskiej są one również bardzo widoczne. Bo kto nie lubi się relaksować oglądaniem filmików z mruczkami? Mnie również trochę się to udzieliło, więc z chęcią sięgnęłam po niedawną premierę: „Kot pierwszego kontaktu”. Opowiadania autorstwa Shō Ishidy są już trzecią częścią niezwykle popularnej serii, która w Polsce ukazała się nakładem Wydawnictwa Marginesy. Przeczytałam „Zaleca się kota” i „Zaleca się kolejnego kota”, więc czas na kolejny tytuł, czyli „Kota pierwszego kontaktu”. Czytaj dalej
„Kot pierwszego kontaktu” – Shō Ishida
Odpowiedz
Sięgnęłam po książkę dla dzieci pt. „Psia Kalevala” autorstwa Mauriego Kunnasa, ponieważ polubiłam poczucie humoru pisarzy z tego kraju. Czy to będzie Arto Paasilinna, czy Miika Nousiainen, wiem że warto sięgnąć po tłumaczenia Sebastiana Musielaka. Oczywiście nie wszystkie fińskie powieści mają w sobie humorystyczne zacięcie. „Psia Kalevala” będzie jednak zabawną historią, choć trudno ją zamknąć w tak prostej szufladce. Zaliczymy ją do literatury dziecięcej, ale dorośli również skorzystają, mimo że będą nieco inaczej odbierać ten tytuł. Książka pojawiła się niedawno w Polsce nakładem wydawnictwa Książkowe Klimaty, a ja postanowiłam się dowiedzieć, o czym jest fiński epos narodowy. 
W Światowy Dzień Kota miłośnicy książek nie mogą zapomnieć o swoich ukochanych sierściuchach. Choć tak brzydko je nazwałam, to i tak wiadomo, kto w domu rządzi. Koty. Doskonale rozumiem ich polecenia i spełniam je najlepiej jak potrafię. Może w nagrodę obdarzą mnie uprzejmym spojrzeniem? Czy jak zawsze nie wejdą mi na kolana, za to w nocy będą rozpychać się pod kołdrą? Choć mam dwa koty, każdy z nich jest zupełnie inny z charakteru. Tak, potrafią się obrazić, ale również przynoszą dary w postaci maskotek. Jednak książka „Miau. Kompletna historia kota” Laury A. Vocelle wcale nie będzie o zwyczajach kotów. W podtytule znajdziemy podpowiedź, czego możemy spodziewać się po tej publikacji. 
Premierowe książki, po które sięgam, jeszcze zanim poznają je czytelnicy to te, które są objęte patronatem bloga. Do tych tytułów należą dwie premierowe nowele z cyklu „Wojownicy”. Poprzednio pisałam o książce dla młodzieży „Osąd Czarnej Stopy”, teraz czas na „Omen Mglistej Gwiazdy”. Erin Hunter napisała te historie, ale pod tym pseudonimem kryje się kilka autorek. Na zdjęciu widać wyraźnie, że nie tylko ja uważnie przyglądam się tej książce. 
Historie o kocich wojownikach rozrosły się na tyle, że niekiedy trudno się zorientować w seriach cyklu. Najlepiej wtedy posłużyć się spisem znajdującym się z tyłu książki, a nawet zerknąć na stronę Wikipedii. Oczywiście miłośnicy tych opowieści doskonale się orientują w uniwersum stworzonym przez Erin Hunter, mają ulubione postacie, których losy śledzą z największą uwagą. Teraz z pewnością nie umknęła im informacja, że właśnie zbliża się premiera dwóch nowel „Omen Mglistej Gwiazdy” oraz „Osąd Czarnej Stopy”. O tym ostatnim tytule postaram się napisać kilka słów. 
Czasami się zastanawiam, ile przeczytałam już książek z cyklu „Wojownicy” Erin Hunter i nie za bardzo potrafię się doliczyć. Wydawca podaje, że „Zapomniana wojowniczka” to już 23 tytuł. Natomiast jeśli chodzi o serię „Omen Gwiazd” te rachuby są nieco łatwiejsze, ponieważ mamy do czynienia z piątą powieścią. Pod imieniem i nazwiskiem autorki kryje się kilka osób, które stoją za sukcesem tych bestsellerowych i uwielbianych przez młodzież tytułów. Wielokrotnie już o tym pisałam, więc prawdopodobnie będę się powtarzała, gdyż pewnie jeszcze o tym wspomnę.