Popularność powieści kryminalnych nie jest niczym nowym i trwa niezmiennie od wielu lat. Nawet laik potrafi rozpoznać takiego bohatera literackiego jak Sherlock Holmes, czy słynną Agatę Christi, autorkę posługującą się tą konwencją. Czy pisarze wymyślający skomplikowane zagadki kryminalne, byliby tak samo dobrzy w ich rozwiązywaniu? Skoro bohaterowie wymyślani przez pisarzy świetnie sobie radzili w tropieniu przestępców, czy ich pomysłodawcy okazaliby się równie błyskotliwi? Czytaj dalej
„Klub Detektywów” – Jean Harambat
Odpowiedz
Komiksy o Kapitanie Majtasie cieszyły się w moim domu olbrzymim powodzeniem. Do tego stopnia, że jak tylko pojawiały się w domu natychmiast były przejmowane przez dzieciaki. Teraz tak samo dzieje się w przypadku serii o „Dogmanie”. Dav Pilkey należy do takich autorów, którzy doskonale rozumieją świat kilku i kilkunastolatków, łącznie z ich poczuciem humoru, dlatego wie, jak dla nich pisać. Jednak pod przykrywką żartu skrywa się coś więcej, wystarczy zajrzeć w głąb opowiadanej historii. Właśnie sięgnęliśmy po długo wyczekiwany tom pt. „Dogman. Komu bije dzban” 
W 2011 została wydana we Francji powieść Michela Bussiego, która stała się sensacją. Oprócz tego, że znalazła się na szczytach list bestsellerów, to również otrzymała kilkanaście nagród dla najlepszego kryminału roku. Jej autor uważał jednak, że wymyśloną przez niego historię trudno będzie przełożyć na język komiksu. Tej trudnej adaptacji postanowili podjąć się Fred Duval i Didier Cassergrain. Okazało się, że powieść graficzna odniosła we Francji równie duży sukces, jak sam oryginał. Co tak zachwyciło czytelników? 
Jeśli dobrze pamiętam „Folwark zwierzęcy” George’a Orwella czytałam w szkole średniej i zrobił na mnie spore wrażenie, podobnie jak „Rok 1984”. Od tamtego czasu minęło już parę lat, a nawet dekad, ale w mojej pamięci te historie zostawiły trwały ślad. Zawsze sobie jednak obiecywałam, że wrócę do tych książek. Teraz nadarzyła się okazja, aby odświeżyć sobie „Folwark zwierzęcy” w nietypowy sposób, ponieważ w formie powieści graficznej. 
Wojownicy w komiksowej wersji na początku stanowili dla nas pewne uzupełnienie dla cyklu powieściowego. Teraz można powiedzieć, że zyskały już swoje odrębne i stałe miejsce. Dzieciaki czekają niecierpliwie na kolejne wydania zarówno powieści, jak i mang. Komiksowa historia powrotu Szarej Pręgi do Klanu Pioruna została rozpisana na trzy części. „Powrót wojownika” zamyka trylogię. 
Kiedy zaczęła się popularność gry Minecraft, pojawiło się wiele głosów przeciw niej. Dzisiaj, po latach coraz częściej mówi się o zaletach tej gry. Podaje się takie argumenty, jak te, że Minecraft rozwija kreatywność architektoniczną i wyobraźnię przestrzenną dziecka (użytkownika). Trzeba w niej budować, tworzyć, a ponadto można ćwiczyć koncentrację, spostrzegawczość. Dzięki tej grze można też ćwiczyć planowanie czy umiejętność współpracy. Tyle o zaletach, ale co ma ta gra wspólnego z czytaniem? Zauważyłam, że napisano już sporo książek dla miłośników Minecrafta i dzieciaki bardzo chętnie po nie sięgają.