Dzięki Markowi Pindralowi miałam okazję poznać nieco lepiej takie kraje jak Chiny oraz Oman. W tym roku podróżnik wydał kolejną książkę podróżniczą „Indie, czyli świat”. O kraju Hindusów napisano już wiele książek. Kiedy jednak poznajemy kolejne, zaskoczeniem jest to, że choć niektóre miejsca się powtarzają, to wrażenia podróżników z pobytu niekiedy bywają skrajnie różne. Indie są takim krajem, którego poznawanie pozwala poznać tylko nikłą część. Tu nigdy nie jest tak samo. Może właśnie dlatego Indie tak bardzo fascynują tych, którzy chcą je poznawać. Czytaj dalej
„Indie, czyli świat” – Marek Pindral
2
Indie kojarzą się z krajem pełnym skrajności, w którym nędza i bogactwo żyją obok siebie. Czy nasz obraz nie jest nieco stereotypowy? Taki rodem z powieści „W osiemdziesiąt dni dookoła świata” Juliusza Verne’a? A jakie jest Delhi, stolica Indii? Zobaczymy to miasto oczyma Williama Dalrymple’a. Będzie to obraz z przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Autor wspomina w podtytule o roku w Delhi, ale w Indiach spędził sześć lat. Anglik opisuje stolicę byłej perły w brytyjskiej w koronie, więc nie zabraknie również kwestii istotnych dla byłych kolonizatorów. Książka została wydana w 1993 roku, obecnie dzięki Noir sur Blanc została przetłumaczona na język polski. 
Chciałabym wierzyć, że człowiek który posiadł pewną wiedzę na dany temat, staje się lepszą osobą. Najlepiej, gdyby ta nauka dotyczyła jednostek, które się ze sobą spotykają. Jeśli wiem wiele o drugim człowieku, to byłoby sprawiedliwe, gdyby on też się mną interesował. Podobnie jeśli chodzi o grupy ludzi różnych narodowości i wyznań. Im więcej się o nich dowiadujemy, tym mniej mitów i stereotypów uznajemy na ich temat. Jest to szczególnie ważne teraz, kiedy świat tak bardzo obawia się aktów terroru i przemocy. 
Niedziele z dzieciństwa kojarzą mi się z programem „Pieprz i wanilia”. Wtedy to było takie okno na świat, w PRL-u przecież nie można było swobodnie podróżować. Kiedy więc sięgnęłam po książkę 
Najnowsza książka Tadeusza Biedzkiego, „Dziesięć bram świata” zabrała mnie w podróż do miejsc, które nie pojawiają się zbyt często w ofercie biur turystycznych. Autor, znany podróżnik, pisarz, dawniej reporter „Polityki” czy „Przeglądu Tygodniowego”, już w 
Łukasz Orbitowski zdobył już opinię dobrego pisarza. Wydał sporo tekstów, a sprawdzał się w wielu gatunkach literackich, które do tej pory wybierał. Trudno uwierzyć, że napisał aż trzynaście książek. Do tej pory miałam do czynienia z jego „Horror Show” oraz nominowaną do Paszportów Polityki „Szczęśliwą ziemią”