„Zima pożegnanych” – Anna Kańtoch

Zima pożegnanych, Anna KańtochWielu czytelnikom nie trzeba przedstawiać Anny Kańtoch, uznanej polskiej autorki fantastyki oraz powieści kryminalnych. Po prostu cierpliwie czekają na kolejne książki autorki. Wielkim powodzeniem cieszy się cykl o Krystynie Lesińskiej, emerytowanej policjantce, której życie naznaczone zostało zagadką związaną z zaginięciem brata. W ostatniej części tetralogii noszącej tytuł „Zima pożegnanych” pisarka już samym tytułem skłania nas do zastanowienia: czy otrzymujemy zamknięcie historii i tym samym ostatnią porę w roku? A może powinniśmy na tytuł spojrzeć w sposób bardziej przenośny niż dosłowny? Czytaj dalej →

„Pod właściwym sercem” – Anna Sakowicz

Pod właściwym sercem, Anna Sakowicz„Pod właściwym sercem”, czyli najnowsza powieść Anny Sakowicz, która niedawno miała premierę, kilka dni temu dotarła do moich rąk, więc trudno mi było się powstrzymać przed zatopieniem się w lekturze. Zresztą dlaczego miałabym sobie ograniczać sięganie po coś, co sprawia wielką przyjemność? Chyba tylko po to, by sobie dawkować ją małymi porcjami, by dłużej czerpać radość z poznawania wartościowych opowieści. Anna Sakowicz od lat daje swoim czytelnikom wiele takich historii, które przenoszą nas w świat opowieści historycznych, obyczajowych, czy przeznaczonych dla młodszych czytelników. Tym razem autorka porusza kwestię surogacji. Temat, który mnie zupełnie nie kojarzy się z Polską, ponieważ u nas surogacja jest przecież zakazana. Czytaj dalej →

„Młócka. Reportaże o pracy przyszłości”- Marek Szymaniak

Młócka, Marek SzymaniakKiedy pytam dzieci, kim chciałyby zostać w przyszłości, często słyszę odpowiedzi typu: strażak, policjant, lekarz. Im jednak starsze są osoby pytane, zaczynają się marzenia o tym, by zostać Youtuberem, czy influencerem działającym w popularnych mediach społecznościowych. Pewne nazwy jeszcze nie zagnieździły się dobrze w polszczyźnie, a za chwilę mogą zniknąć. Pojawią się nowe zawody, do których nie przygotowujemy w szkołach. Można się zastanowić nad rolą edukacji. Czego należałoby uczyć maluchy, skoro świat będzie inny niż obecnie, gdy pojawią się na rynku pracy? Marek Szymaniak w książce „Młócka. Reportaże o pracy przyszłości” pokazuje nam, że przyszłość już tu jest i ma na nas określony wpływ. Czytaj dalej →

„Grzeszni chłopcy” – Pai Hsien-yung

Grzeszni chłopcy, Pai Hsien-yungPowieść „Grzeszni chłopcy” napisał Bai Xianyong, znany na Zachodzie jako Pai Hsien-yung. Urodził się 11 lipca 1937 roku w Guilin w Chinach i jest uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy tajwańskich oraz pioniera azjatyckiej literatury LGBTQ. Tożsamość pisarza ma tu spore znaczenie, gdyż Pai Hsien-yung jest synem Baia Chongxi, słynnego generała Kuomintangu. Jeszcze jako dziecko Pai w wyniku chińskiej wojny domowej uciekł wraz z matką i rodzeństwem do Hongkongu, a w 1952 roku zamieszkał na Tajwanie. O literaturze ze wschodniej części globu niewiele wiem, więc z zainteresowaniem przyjęłam informację o wydaniu „Grzesznych chłopców”, choć miałam też obawy, czy uda mi się w pełni zrozumieć przesłanie tej historii. Czytaj dalej →

„Ofiary” – Jørn Lier Horst i Thomas Enger

Ofiary, J. L. Horst, T. EngerKiedy mam ochotę sięgnąć po literaturę gatunkową i zapewnić sobie odrobinę rozrywki, świetnie sprawdzają się książki duetu Jørna Liera Horsta i Thomasa Engera. Najpierw na polskim rynku czytelniczym pojawił się były norweski policjant, który we wiarygodny i rzetelny sposób w swoich kryminałach oddawał procedury pracy śledczych. Jørn Lier Horst to klasyk, na którego pisarstwo można zawsze liczyć. Jednak pisarz podejmuje się kolejnych wyzwań, choćby tworząc powieści w duecie właśnie z Thomasem Engerem. Cykl „Blix i Ramm na tropie zbrodni” od jutra będzie liczył sześć tomów, ponieważ 25 marca premierę będzie miał  „Snajper”. Najpierw skupię się jednak na piątym tomie pt. „Ofiary”. Czytaj dalej →

„Psia Kalevala” – Mauri Kunnas

Psia Kalevala, Mauri KunnasSięgnęłam po książkę dla dzieci pt. „Psia Kalevala” autorstwa Mauriego Kunnasa, ponieważ polubiłam poczucie humoru pisarzy z tego kraju. Czy to będzie Arto Paasilinna, czy Miika Nousiainen, wiem że warto sięgnąć po tłumaczenia Sebastiana Musielaka. Oczywiście nie wszystkie fińskie powieści mają w sobie humorystyczne zacięcie. „Psia Kalevala” będzie jednak zabawną historią, choć trudno ją zamknąć w tak prostej szufladce. Zaliczymy ją do literatury dziecięcej, ale dorośli również skorzystają, mimo że będą nieco inaczej odbierać ten tytuł. Książka pojawiła się niedawno w Polsce nakładem wydawnictwa Książkowe Klimaty, a ja postanowiłam się dowiedzieć, o czym jest fiński epos narodowy. Czytaj dalej →