Dorota Bidzińska jest dziennikarką oraz absolwentką Polskiej Szkoły Reportażu. Współpracowała m.in. z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Dużym Formatem” i „Ale Historia”. Teraz możemy sięgnąć po jej książkę „Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski”. Przyznam, że intryguje mnie świat, który ledwie stulecie temu był inny nie ze względu na rozwój technologii, a ludzi. Trudno wyobrazić sobie, że jakaś kultura zniknie nagle, gdy sąsiaduje z nam na co dzień. Tymczasem o chasydach w Polsce wiem tyle, ile przeczytałam u I. B. Singera. Żeby to zmienić, postanowiłam sięgnąć po książkę Doroty Bidzińskiej. Czytaj dalej
„Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski” – Dorota Bidzińska
Odpowiedz
Kiedy mój wzrok dotarł do drugiej części tytułu poradnika Marcina Dybuka, bardzo mnie poruszył. Słowa „Chłopaki nie płaczą. Chłopaki z okien skaczą” nie pozostawią nikogo obojętnym, a z pewnością skłaniają do pewnych przemyśleń, nawet bez zaglądania do treści. Mnie zastanowiło, ilu znam takich takich wskazanych w tytule mężczyzn? Z racji pewnego doświadczenia życiowego okazuje się, że całkiem sporo, mimo że mieszkam w małej społeczności. O ilu nie wiem? To pytanie zostanie na zawsze bez odpowiedzi. Problem jednak jest poważny, a książka Marcina Dybuka pokaże nam, że warto dowiedzieć się czegoś więcej na ten temat. 
Kathryn Croft jest znaną i chętnie czytaną brytyjską pisarką. Jej powieści były tłumaczone na język polski. Dużą popularnością cieszyły się między innymi takie książki autorki jak „Córeczka”, „Tylko jedno kłamstwo”, czy „Dziewczyna z pokoju 12”. Nie miałam do tej pory okazji ich poznać, ale postanowiłam sięgnąć po najnowszą powieść Croft pt. „Zanim wydasz wyrok”. Na język polski przełożył ją Robert J. Szmidt. 
Muszę przyznać się do tego, że czytając tytuł poradnika „Śpij jak jaskiniowiec. I wyśpij się dzięki mądrości sprzed wieków” Merijna van de Laara pozazdrościłam ludziom żyjącym w czasach przed wynalezieniem cywilizacji. Nazywamy ich niekiedy nieco pogardliwie jaskiniowcami, gdyż w końcu to my współcześni, jesteśmy o wiele bardziej rozwinięci. Ale czy na pewno? Dr Merijn van de Laar, jeden z czołowych badaczy snu, zastanawia się w swojej książce, czy jest coś, czego moglibyśmy nauczyć się od swoich dalekich przodków. 
Węgierski pisarz, László Krasznahorkai, w 2025 roku został laureatem Literackiej Nagrody Nobla. Jednych to zdziwiło, innych nie, ale sama nie znałam jego twórczości. Nie czytałam wydanych wcześniej powieści takich jak „Szatańskie tango” czy „Melancholia sprzeciwu”. Na szczęście wkrótce po ogłoszeniu laureata najważniejszej nagrody literackiej, Wydawnictwo Czarne przyspieszyło wydanie zbioru opowiadań pt. „A świat trwa” tego pisarza. Książka została przełożona na język polski przez wieloletnią tłumaczkę László Krasznahorkaia, Elżbietę Sobolewską. 
Mam wrażenie, że niemieccy pisarz nie są tak popularni i znani, jak choćby ci anglojęzyczni. Oczywiście najwybitniejsi zdołają się przebić na rynku, ponieważ takie hasło jak Literacka Nagroda Nobla wiele zmienia. Czy jednak znamy wielu literatów poza Noblistami piszącymi po niemiecku? Jenny Erpenbeck jest jedną z nielicznych twórczyń, które przełamują ten schemat. Jej powieści, w tym ostatnio przetłumaczona książka pt.