Kiedy zbliża się koniec roku, nadchodzi czas podsumowań. Miłośnik literatury zastanawia się nad tym, ile przeczytał książek. Które z nich były najciekawsze i zasłużyły na miano tych z najwyższej półki? Trudno byłoby mi wybrać najlepszą książkę. Sięgam po różnorodne gatunki, a w związku z tym nie potrafię się ograniczyć do tej jedynej. Przeczytałam blisko dwieście tytułów i niemal tyle recenzji pojawiło się w tym roku na blogu. Ciekawa jestem, czy któreś z tych pozycji, które szczególnie mi się spodobały, doczekają się najważniejszych nagród? 

Odkryciem tego roku były książki Margaret Atwood, a także powieści takie jak „Świat w płomieniach” Siri Hustved, „Prorocy znad Fiordu Wieczności” Kima Leine, „Oto jestem” Foera, czy „Gorące mleko” Deborah Levy. A to dopiero wierzchołek tych najważniejszych pozycji. Z polskich pisarzy z przyjemnością poznawałam „Rdzę” Jakuba Małeckiego oraz ’Wzgórze psów” Jakuba Żulczyka. Rewelacyjny był komiks „Totalnie nie nostalgia” Wandy Hagedorn i Jacka Frąsia. Wreszcie sięgnęłam po powieści Rafała Kosika skierowane do dorosłych czytelników. Miałam okazję do poznania świetnych biografii i reportaży. Polecam zwłaszcza „Sendlerową. W ukryciu” Anny Bikont, książkę „Makuszyński. O jednym takim, któremu ukradziono słońce” Mariusza Urbanka, czy „Tu byłem. Tony Halik” Mirosława Wlekłego. Lubię też dobrą muzykę: książka „Republika” Leszka Gnoińskiego będzie doskonałą propozycją dla tych, którzy cenią ten zespół.  Ucieszyły mnie bardzo trzy książki Anny Sakowicz – autorka niedawno zadebiutowała historią dla dzieci pt. „Leniusiołki”. Nie zawiódł mnie żaden tytuł wydany w tym roku przez Książkowe Klimaty. W 2018 roku będę niecierpliwie czekała na trzeci tom opowieści o Dinie Herbjørg Wassmo, czy na ostatnią część „Mojej walki” Knausgårda.

Ale w tym roku pojawiło się coś nowego. Postanowiłam trochę się zaktywizować, bo nie samą książką człowiek żyje. Zmieniłam mocno pełnoletni rower na nowy i ruszyłam, najpierw „powoli, jak żółw ociężale”, ale stopniowo się rozkręcam. Zaczęłam późnym latem, a tu okazuje się, że nawet w grudniu można się ruszać. Dzisiaj zamknęłam sezon rowerowy przejeżdżając 23 km, w sumie zrobiłam ich ponad 1200. Tyle, że w przeciwieństwie do czytania, pod tym względem jestem mocno początkująca, choć apetyt rośnie w miarę jedzenia i teraz marzy mi się szybszy rower, może szosowy? Natomiast ostatnią książką z którą kończę 2017 rok, jest „To jest napad!” Marka Wałkuskiego.

Życzę Wam dobrego Nowego Roku – ciekawych lektur, nowych wyzwań, spokoju i wiele radości!