Nie sądziłam, że jako coraz bardziej dorosła osoba, będę niecierpliwie czekała na premierę książki dla dzieci. Anna Sakowicz wie, jak trzymać w niepewności czytelników, którzy chcą zarówno dowiedzieć się, co będzie dalej w kolejnej części cyklu, a ponadto czekają na sporą dawkę dobrej zabawy. Kiedyś spotkałam się z taką opinią, że opowieści dla dzieci wtedy są najlepsze, kiedy potrafią zadowolić młodych i nieco starszych odbiorców. Dorosły też chce mieć coś z tego głośnego czytania swoim pociechom. Myślę, że lektura trzeciej części z cyklu „POPR-ańcy” dostarczy wszystkim wiele radości. Czytaj dalej
„POPR-ańcy. Wyprawa do doliny” – Anna Sakowicz
Odpowiedz
Gdyby pogoda nie dopisywała, padałby deszcz, to po lekturze książki pt. „Zapomniane muzeum przy Rue Mistral” i tak poczułabym, że są wakacje. Właśnie latem wydawane są kolejne tomy z cyklu kryminalnego „Verlaque i Bonnet”, choć zdarzają się wyjątki od tej reguły (miłe dla czytelnika oczywiście). Klimat prowansalski przyciąga odbiorców nastawieniem na urodę i uroki życia, a nie na jego mroczną stronę. Akcja powieści M. L. Longworth rozgrywa się w pięknej okolicy Aix-en-Provence. 
Trudno uwierzyć, że pierwszy tom 
Pisał kryminały, zanim było to modne. Co więcej, sprawił, że stopniowo zaczęto doceniać ten gatunek. O kogo chodzi? Oczywiście o Marka Krajewskiego. Dwa zdania wstępu to za mało, by nawet pokrótce powiedzieć coś o tym pisarzu. Skupię się na powieści „Błaganie o śmierć”. Jest to najnowsza książka pisarza, choć lepiej byłoby określić ją słowem ostatnia. Oczywiście Marek Krajewski nie porzuca samego pisarstwa, ale poprzez tę książkę żegna się z Eberhardem Mockiem. Trzynasty tom zamyka cykl, który rozpoczęła wydana ćwierć wieku temu debiutancka książka pisarza „Śmierć w Breslau”. 
Marka Krajewskiego nie trzeba przedstawiać miłośnikom powieści kryminalnych, szpiegowskich i sensacyjnych. Tymczasem moja przygoda literacka z tym pisarzem nie należy do najdłuższych. Udało mi się wreszcie sięgnąć po książki tego autora, a teraz skusiła mnie premiera najnowszego tomu z cyklu o Edwardzie Popielskim. Jest to już jedenasta część. Choć dla mnie była pierwsza, nie miałam problemu z jej odbiorem. Według mnie można ją czytać bez znajomości wcześniejszych tomów. 
Czasami się zastanawiam, ile przeczytałam już książek z cyklu „Wojownicy” Erin Hunter i nie za bardzo potrafię się doliczyć. Wydawca podaje, że „Zapomniana wojowniczka” to już 23 tytuł. Natomiast jeśli chodzi o serię „Omen Gwiazd” te rachuby są nieco łatwiejsze, ponieważ mamy do czynienia z piątą powieścią. Pod imieniem i nazwiskiem autorki kryje się kilka osób, które stoją za sukcesem tych bestsellerowych i uwielbianych przez młodzież tytułów. Wielokrotnie już o tym pisałam, więc prawdopodobnie będę się powtarzała, gdyż pewnie jeszcze o tym wspomnę.