Pisał kryminały, zanim było to modne. Co więcej, sprawił, że stopniowo zaczęto doceniać ten gatunek. O kogo chodzi? Oczywiście o Marka Krajewskiego. Dwa zdania wstępu to za mało, by nawet pokrótce powiedzieć coś o tym pisarzu. Skupię się na powieści „Błaganie o śmierć”. Jest to najnowsza książka pisarza, choć lepiej byłoby określić ją słowem ostatnia. Oczywiście Marek Krajewski nie porzuca samego pisarstwa, ale poprzez tę książkę żegna się z Eberhardem Mockiem. Trzynasty tom zamyka cykl, który rozpoczęła wydana ćwierć wieku temu debiutancka książka pisarza „Śmierć w Breslau”. Czytaj dalej
„Błaganie o śmierć” – Marek Krajewski
Odpowiedz
„Dogman. Zbrodnia Ikara” to już dziewiąty tom komiksu o psim policjancie. Właśnie się dowiedziałam, że wytwórnia DreamWorks Animation zamierza zekranizować tę serię komiksów Dava Pilkeya. Wcześniej w kinach mogliśmy oglądać film pt. „Kapitan Majtas”, który powstał na podstawie wcześniejszej serii powieści graficznych, równie bestsellerowych, co obecna. W Stanach Zjednoczonych „Dogman” został numerem jeden New York Timesa. Na świecie wydrukowano już 13 milionów egzemplarzy tych komiksów. Przetłumaczono je na ponad 20 języków. 
Niedawno premierę miała powieść pt. „Spica”, której autorem jest Tomasz Białkowski. Po raz pierwszy miałam okazję sięgnąć po książkę tego pisarza. Intryguje przyciągająca wzrok okładka. Widzimy na niej fragment obrazu Paulusa Pottera. Dzieło holenderskiego malarza jest niezwykle intrygujące. Całą praca to czternaście scen przedstawiających polowanie. Tutaj myśliwy okaże się zwierzyną i zostaje ukarany za swoje działania. Trzeba przyznać, że przesłanie kojarzy mi się ze współczesnością, a nie siedemnastym wiekiem, kiedy żył i tworzył holenderski artysta. 
Dzieciaki niecierpliwie czekają na kolejne komiksy Dava Pilkeya. Najpierw w naszym domu powodzeniem cieszyły się wszystkie kolejne części 
„Dogman i Superkot” Dava Pilkeya to już czwarty tom przygód postaci, którą wymyślili George i Harold, główni bohaterowie historii o kapitanie Majtasie. Mamy więc do czynienia z opowieścią w opowieści. Obie historie są niezależne i nie trzeba znać żadnej z poprzednich części, by zrozumieć, o co chodzi. Jednocześnie młodzi czytelnicy, którym odpowiada ten rodzaj humoru, nie potrafią oderwać się od komiksu. 
Książki Dava Pilkeya u niektórych dorosłych mogłyby wywołać poczucie niesmaku. Komiks dla dzieci o człowieku z głową psa, albo psie z ciałem człowieka… Cóż to za niedorzeczny pomysł? Na dodatek ilustracje na poziomie czwartoklasisty. A co na to same dzieciaki? One są zachwycone bohaterem, poczuciem humoru, takim który doskonale rozumieją. Książki mogą przecież bawić. A w komiksie „Dogman. Bierz go!” nie zabraknie szalonej rozrywki. Żaden dziesięciolatek nie po to sięga po komiksy, by się czegoś z nich nauczyć, ale by śledzić szalone przygody bohaterów oraz po to, by się pośmiać – do rozpuku.