„Bądź moim Bogiem” – Remigiusz Grzela

Bądź moim Bogiem, Remigiusz GrzelaRemigiusz Grzela przyzwyczaił swoich czytelników do tego, że umie rozmawiać z drugim człowiekiem. Jego wywiady są doceniane i coraz częściej nazwisko tego twórcy pojawia się obok tych najbardziej wybitnych dziennikarzy. Podobnie dzieje się, gdy Remigiusz Grzela pisze biografię. Potrafi zainteresować odbiorcę i opowiedzieć o danej postaci z szacunkiem, a także docierając do sedna w poszukiwaniu prawdy. Czujemy, że świetnie zrozumiał osobę, o której pisze. Nie dziwi zatem sukces, jaki odniosła jego najnowsza publikacja. „Podwójne życie reporterki. Fallaci. Torańska” otrzymało od „Magazynu Literackiego Książki” tytuł „Książki roku 2017″. Czytaj dalej

„Sendlerowa. W ukryciu” – Anna Bikont

Sendlerowa. W ukryciu, Anna BikontO Irenie Sendlerowej słyszał chyba każdy. Nic dziwnego, ponieważ kobieta z narażeniem życia ratowała żydowskie dzieci w czasie II wojny światowej. W związku z tym uznano ją Sprawiedliwą wśród Narodów Świata, uhonorowano Orderem Orła Białego i Orderem Uśmiechu. Choć przez wiele lat nie było o niej głośno, to w 1999 roku postawę Ireny Sendlerowej rozsławiły uczennice ze Stanów Zjednoczonych, które napisały i wystawiły sztukę „Życie w słoiku”. Dziesięć lat później na podstawie życiorysu Ireny Sendlerowej powstał film w reżyserii Johna Kenta Harrisona pt.”Dzieci Ireny Sendlerowej”. W tej hollywoodzkiej produkcji rolę tytułowej bohaterki zagrała Anna Paquin. Czytaj dalej

„Pamiętnik Mary Berg. Relacja o dorastaniu w warszawskim getcie”

Pamiętnik Mary Berg. Relacja o dorastaniu w żydowskim getcieKiedy piętnastolatka pisze pamiętnik, to natychmiast nasuwają nam się konkretne skojarzenia. Spodziewamy się opisów z czasów sielskich i cudownych, a może oczekiwać będziemy pewnego romantyzmu i sentymentalizmu. To wtedy mamy do czynienia z tym etapem w życiu, kiedy wszystko jest jeszcze przed nami. Jednak to, co pisze Mary Berg, niewiele ma z tym wspólnego. Za sprawą pamiętnika tej nastolatki trafiamy prosto do piekła – warszawskiego getta zaraz po wybuchu drugiej wojny światowej.  Czytaj dalej

„Rzymski poranek” – Virginia Baily

Rzymski poranek, Virginia BailyAkcja powieści „Rzymski poranek” Virginii Baily rozpoczyna się w 1943 roku. Właśnie wtedy główna bohaterka książki decyduje się na ryzykowny krok. Pod wpływem pewnego impulsu postanawia pomóc żydowskiej kobiecie i ratuje jej ośmioletniego syna. Właściwie wiele tego typu historii tu by się skończyło – ewentualnie wystarczyłoby kilka zdań na temat, co się stało po latach  z głównymi postaciami tej historii. Jednak Virginia Baily dopiero zaczyna opowieść, a przeżycia i uczucia bohaterów okażą się w tej książce niezwykle skomplikowane oraz najważniejsze. Czytaj dalej

„Rutka” – Joanna Fabicka

Rutka, Joanna FabickaOkładka książki pt. „Rutka” Joanny Fabickiej przyciąga wzrok. Ruda, piegowata i zielonooka dziewczynka patrzy na nas trochę niepokornie, a może z zaciekawieniem? Kiedy przeczytałam opis na obwolucie, wiedziałam, że wcale nie otrzymuję nowej wersji Ani z Zielonego Wzgórza, ale coś więcej. Opowieść, która dotyka najbardziej bolesnych spraw, bo odwoływać się będzie do czasów drugiej wojny światowej. Czy będą one podane kilku- i kilkunastoletnim odbiorcom w sposób przystępny oraz interesujący? Okazało się, że jak najbardziej. Będzie tajemniczo, zabawnie, a czasem poważnie – jak w życiu. Czytaj dalej

„Ostatnie przedstawienie panny Esterki” – Adam Jaromir, Gabriela Cichowska

Ostatnie przedstawienie panny Esterki, Adam Jaromir, Gabriela CichowskaJak opowiedzieć dzieciom o wojnie? W jaki sposób przybliżyć im ten problem, pokazać, że miał miejsce, ale w taki sposób, by nie przerazić, a uświadamiać. Powstało kilka książek, które w sposób subtelny uczą, ale jednocześnie nie wszystko pokazują wprost. Wystarczy sięgnąć po „Dym”, czy „Pamiętnik Blumki” Iwony Chmielewskiej. Teraz sięgnęliśmy po „Ostatnie przedstawienie panny Esterki” Adama Jaromira i ilustracjami Gabrieli Cichowskiej.

W książce mowa o dzieciach z Domu Sierot, który prowadził Janusz Korczak. W czasie wojny sieroty zostały przeprowadzone do dzielnicy żydowskiej, na teren getta warszawskiego. O białym gmachu na ulicy Krochmalnej i wielu swobodach musiały zapomnieć. Jak utrzymać dwie setki dzieci? O to martwi się Stary Doktor – o jego rozterkach dowiadujemy się z przytoczonych fragmentów dziennika autorstwa Korczaka. Czytaj dalej