Patrick Radden Keefe jest dziennikarzem śledczym i autorem takich bestsellerów jak „Imperium bólu” czy „Cokolwiek powiesz, nic nie mów”. Amerykanin pisze reportaże, a mnie zainteresował temat wydanej ostatnio „Głowy węża”. Jej podtytuł podpowiada o czym będzie ta książka. „Przemytnicy z Chinatown i amerykański sen”: dobrze podpowiadają o czym w niej będzie mowa. W ów amerykański mit wciąż wierzy wiele osób, niezależnie od kraju czy kontynentu. Czytaj dalej
„Głowa węża. Przemytnicy z Chinatown i amerykański sen” – Patrick Radden Keefe
2
Wielu z nas, kiedy zaczęła się pandemia, czuło się nieco zagubionych. Nie wiadomo było jeszcze, co myśleć, za to pojawiły się problemy z koncentracją uwagi. Jak tu czytać, kiedy wokoło tyle się dzieje? Pisarze pewnie z podobnym niepokojem patrzyli w przyszłość. Każdy z nas znajdował sobie swój własny sposób na poradzenie sobie z sytuacją, która zapanowała. Wojciech Chmielarz na swoim profilu na Facebooku zaczął publikować szkic pewnej historii sensacyjnej. Czytelnicy poczuli się zainteresowani i domagali się więcej. Taką genezę ma „Prosta sprawa”, powieść publikowana i wymyślana z odcinka na odcinek. Po dopracowaniu i dokonaniu poprawek nabrała kształtu książki. 
„Shanataram”, książka Gregory Davida Robertsa, zachwyciła wielu czytelników. Nie odstraszyła ich nawet objętość powieści. Okazało się, że te 800 stron czyta się jednym tchem. Drugi tom pt. „Cień góry” jest równie obszerny, ale czy dorówna pierwszej części? Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że inspiracją dla pisarza były prawdziwe wydarzenia, z jego własnego życia, to wydawać by się mogło, że „Shantaram” wykorzystała wszystkie możliwości. A jednak „Cień góry” jest książką równie obszerną, wątków trzymających w napięciu także nie zabraknie. 
Autor powieści „Shantaram” urodził się w 1952 roku w Australii. Kiedy rozstał się z żoną, popadł w heroinowy nałóg oraz zajmował się napadami. Trafił do więzienia, ale podjął udaną próbę ucieczki. Znalazł się w Indiach. W Bombaju związał się z mafią, ale też pomagał najbiedniejszym. Trudno uwierzyć, że jedna osoba mogła tak wiele doświadczyć. Historia, którą napisał Gregory David Roberts nawiązuje to tego, co przeżył jej autor, chociaż jest fikcją literacką. Książka „Shantaram” została nazwana przez Marcina Mellera czytelniczym Świętym Graalem. Czy powieść Gregory’ego Davida Robertsa zasłużyła na takie wyjątkowe określenie? A może mamy do czynienia z chwytem reklamowym?