Często już najmłodsi miłośnicy książek mają swoje ulubione miejsca, w których lubią czytać, albo podziwiać ukochane dzieła. Dzisiaj taką funkcję spełniają biblioteki, a także księgarnie. Tyle, że coraz mniej jest takich tradycyjnych punktów, w których można nie tylko nabyć książki, ale i porozmawiać z ludźmi oddanymi tej pracy. Typowo komercyjne sklepy sieciowe nie zawsze taką ciepłą i magiczną atmosferę zapewniają. Katie Clapham w książce „Zaginiona księgarnia” postanowiła opowiedzieć o takim miejscu, które było niezwykłe dzięki właścicielce, pani Minty. Czytaj dalej
„Zaginiona księgarnia” – Katie Clapham
2
Baśnie poznajemy od najmłodszych lat. Już przedszkolaki doskonale orientują się w tym fantastycznym świecie pełnym magii oraz czarów. Trochę starsze dzieciaki lubią zabawy ze znanymi motywami oraz być zaskakiwane. Dzięki książce Agnieszki Olejnik, pt. „Awantura w bajkach” młodzi odbiorcy będą mieli do czynienia z pewnym znanymi im postaciami, ale w zobaczą je w nieco innych okolicznościach niż zazwyczaj. 
Zagłębiając się w uniwersum stworzone przez J. K. Rowling, miłośnik książek o Harrym Potterze dostrzega wiele szczegółów. Między innymi różnego rodzaju podręczniki, po które z chęcią sięgała Hermiona. Bestariusz „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć” został napisany przez Newta Skamandera. Tak naprawdę stworzyła go J. K. Rowling, ale przecież chodzi o poszerzenie świata znanego z serii powieści o Harrym Potterze. Dlatego każdy wielbiciel tej historii z przyjemnością pozwoli się wciągnąć w tę zabawę. 
Kiedy czytelnik chce poznać warsztat literacki autora, ale ma mało czasu, warto sięgnąć po opowiadania. Dzięki temu szybko dowiemy się, czy dany styl nam odpowiada, czy też twórca posiada umiejętność panowania nad słowem i snutą historią. Nie wszyscy jednak lubią takie krótkie formy, wolą rozbudowane, wielowątkowe powieści, choć niekiedy warto zmienić przyzwyczajenia dla czegoś nowego. Jedną z propozycji może być ostatnia książka Agnieszki Czachor, która do tej pory wydała dwa zbiory opowiadań: „Ciśnij piorunem nawet w śmierć” i „Świerszcze wybielone na kość”. Miałam okazję poznać tę ostatnią pozycję. 
Trudno uwierzyć, że minęło już ponad dwadzieścia lat od wydania pierwszego tomu książki „Harry Potter i Kamień Filozoficzny” J. K. Rowling. Powieść, ku zaskoczeniu wielu, okazała się niezwykle popularna. Podobnie stało się z następnymi częściami z serii. Kolejne tomy doczekały się również ekranizacji. Harry’ego uwielbiają dzieciaki (i dorośli) na całym świecie, ponieważ książkę przetłumaczono na kilkadziesiąt języków. Mimo kontrowersji, jakie wywołała ta seria, należy do najlepiej się sprzedających na naszym globie. Po dwóch dekadach od premiery Biblioteka Brytyjska zorganizowała specjalną wystawę poświęconą książce J. K. Rowling. Towarzyszy jej inna publikacja: „Harry Potter. Podróż przez krainę magii”, która z pewnością przyciągnie rzeszę fanów młodego czarodzieja. 
Nikogo z miłośników literatury nie trzeba uświadamiać, jak ważne jest pierwsze zdanie powieści. Eka Kurniawan zaczyna książkę „Człowiek tygrys” od słów: „Tego wieczoru, gdy Margio zabił Anwara Sadata, kyai Jahro z lubością zajmował się stawem z rybkami.” (s.5). Co to za kryminał, gdzie od początku wiemy, kto zabił? A może najważniejsza jest przyczyna, z powodu której doszło do zbrodni? Eka Kurniawan, indonezyjski pisarz, jest nam znany za sprawą wydanej wcześnie powieści