Paweł Piotr Reszka z pewnością należy do grupy najbardziej cenionych współczesnych polskich reporterów i reportażystów. Czytałam jego teksty opublikowane w książce „Białe płatki, złoty środek”, ale jego najbardziej znana publikacja to „Płuczki”. „W tym domu już nie straszy” autor powraca z tematem dotyczącym relacji polsko-żydowskich w czasie II wojny światowej i później. Jednocześnie jest to opowieść o pamięci, która zapisuje ludzkie winy i daje o nich znać w nieoczekiwanych momentach. Czytaj dalej
„W tym domu już nie straszy. Reportaże o Żydach, Polakach i fatum” – Paweł Piotr Reszka
Odpowiedz
Wojciech Chmielarz przyzwyczaił mnie do określonej konwencji. Spodziewam się zwykle opowieści o charakterze kryminalnym, ewentualnie książki sensacyjnej z elementami thrillera. Tymczasem otrzymałam coś innego. W „Tam, gdzie zmrok zapada szybciej” znajdziemy coś z thrillera, ale również horroru. Tak naprawdę to nie pierwsza taka powieść Wojciecha Chmielarza wykraczająca poza konwencję kryminalną. Pamiętam „Królową głodu”, powieść postapo, ale również taką, w czasie lektury której pojawiała się groza i strach. 
Książka irlandzkiej pisarki Claire Keegan pt. „Drobiazgi takie jak te” znalazła się ścisłym finale Booker Prize w 2022 roku. Wprawdzie nie wygrała, ale raczej nie jest łatwo trafić na listę sześciu najlepszych tytułów anglojęzycznych. Na pierwszy rzut oka książka wydaje się niepozorna, jednak licząca mniej niż 100 stron mikropowieść porusza ważny temat, pokazuje nam również z jakimi problemami zmagała się Irlandia pod koniec XX wieku. Podczas lektury zadamy sobie przede wszystkim pytania natury etycznej. 
Miałam taki czas w życiu, że spośród wybieranych przeze mnie książek, najczęściej były to horrory. Teraz robię to rzadziej, choć lubię sobie co jakiś czas przypomnieć o tym gatunku. Niedawno sięgnęłam po powieść Artura Urbanowicza pt. „Grzesznik”. Poznałam pisarza podczas lipcowego spotkania blogerów i pisarzy „A może nad morze z książką”. Warto podkreślić, że powieści Artura Urbanowicza publikuje Wydawnicto Vesper. Tytuły, które posiadam („Grzesznik i „Paradoks”), wyróżniają się intrygującymi graficznie okładkami oraz porządną, grubą oprawą. 
Grecja nie kojarzy nam się ze zbrodniami, a miło spędzonym czasem urlopu. Jest to jeden z krajów, który Polacy odwiedzają podczas urlopu. Nic dziwnego, ponieważ właśnie w Grecji można liczyć na ciepłe i słoneczne dni i to nie tylko latem. Kiedy jednak mowa o literaturze gatunkowej, to autorzy greccy nie kojarzą mi się z kryminałami. Tu zdecydowanie dominują Skandynawowie. Tyle że chyba w każdym większym i mniejszym kraju znajdziemy pisarzy, którzy zajmują się właśnie tym gatunkiem. Grecy również nie mają sobie nic do zarzucenia. Przekonać się o tym można sięgając po zbiór „Fonos. Zbrodnia po grecku”. 
Cyberprzemoc jest zjawiskiem, które dotyka coraz więcej osób. Wszyscy korzystamy z internetu i niestety każdego z nas może to dotknąć. Kiedy problem spotyka ludzi młodych, sytuacja robi się jeszcze bardziej skomplikowana. Młodzież często styka się z tym zjawiskiem, ale niekoniecznie potrafi sobie z nim radzić. W powieści Sophie McKenzie pt. „Sweetfreak”, czyli książce skierowanej do starszych nastolatków, zobaczymy, jak poważny może być problem cyberprzemocy.