Kiedy sięgałam po książkę Beaty Chomątowskiej „Miasto dzieci świata” spodziewałam się reportażu o tym, jak wyglądało sanatoryjne życie dzieci w Rabce i opowieści o tym, jak to się zaczęło. Tymczasem moje oczekiwania okazały się niezbyt trafione. Owszem dostałam wszystko to, o czym myślałam, a także znacznie więcej. Rabka, a dokładnie jej historia, skrywała przede mną i wieloma innymi czytelnikami książki ogromną ilość tajemnic, które raczej nie były powszechnie znane. Jako dziecko nie jeździłam do uzdrowisk, a na koloniach byłam tylko raz, dlatego chciałam zobaczyć, jak to wszystko mogło wyglądać, czy miało coś wspólnego z moimi wyobrażeniami na ten temat. Czytaj dalej
„Miasto dzieci świata” – Beata Chomątowska
Odpowiedz
Anna Kańtoch napisała sporo książek, które zyskały uznanie zarówno czytelników, jak i krytyków, a także doczekały się wielu wyróżnień i nagród. Mam wrażenie, że jakikolwiek autorka wybierze gatunek, świetnie się w nim odnajduje. Sporym powodzeniem cieszą się kryminały powieściopisarki i sama chętnie po nie sięgam, jak tylko pojawią się na półkach księgarń. Poprzednio czytałam „Samotnię”, a teraz moją uwagę przyciągnęła wznowiona właśnie powieść Anny Kańtoch pt. „Łaska”. 
Jak sobie wyobrażasz Korę, jedną z najbardziej znanych polskich piosenkarek? Każdy z nas ma przed oczyma jakiś jej wizerunek. Jeśli słuchałeś/-aś jej piosenek, z pewnością przychodzą Ci do głowy różne obrazy, czy śpiewane przez nią utwory. Dlatego, kiedy pojawiła się biografia pt. „Kora. Się żyje. Biografia” Katarzyny Kubisiowskiej, trudno mi było przejść obok niej obojętnie. Autorka jest znana właśnie z kilku biografii, np. z Jerzego Pilcha czy rozmowy, jaką przeprowadziła z Wojciechem Mannem. 
Kochamy ładne obrazki. Nie powinno nas dziwić zatem, że sukces odniosły te media społecznościowe, w których rzeczywistość jest ładniejsza, niż przeciętnie. Uśmiechnięte i atrakcyjne twarze, niebieskie niebo, cudowne widoki, niepowtarzalne wschody i zachody słońca. Anna Musiałówna, choć jest znaną fotoreporterką, mogłaby nie odnieść sukcesu w tych mediach, ponieważ jej zdjęcia opisywały (i opisują) prawdziwą rzeczywistość. Niestety nie zawsze kolorową. Dlaczego? Odpowiedź na to pytanie znajdziemy we wspomnieniowej książce „Z drugiej strony szkła. Autoportret fotoreporterki”. 
Wieś kojarzyć się może z dawnym, tradycyjnym życiem chłopów. Możemy wyobrażać ją sobie przez pryzmat opowieści Stanisława Reymonta, czy „Konopielki” Edwarda Redlińskiego, albo widzieć w niej magiczne miejsce, jak w „Jańciu Wodniku” Jana Jakuba Kolskiego. Skąd jednak na takiej wsi wzięły się osiedla i bloki? W czasach komunistycznych władze postanowiły stworzyć Państwowe Gospodarstwa Rolne, na wzór wprowadzonych w ZSRR sowchozów. Okazały się jednak niewydolne, a po upadku systemu, w 1991 roku zostały zlikwidowane. Paweł Radziszewski za sprawą powieści „Niepowinność” zabierze nas do jednego z takich miejsc. 
Najnowsza książka Sylwii Chutnik pt. „Tyłem do kierunku jazdy” niedawno miała swoją premierę. Autorka powieści należy do osób bardzo pracowitych, więc trzeba było troszkę poczekać na ten tytuł. Ostatnią powieścią Sylwii Chutnik jaką czytałam, był „Smutek cinkciarza”, wydany w 2016 roku. Oczywiście pisarka cały czas działała aktywnie na różnych polach, ale nie zapomniała o tworzeniu prozy. Ze spotkania podczas festiwalu Literacki Sopot, dowiedziałam się, że część powieści powstało właśnie tu, nad morzem.