Annie Ernaux, laureatka Literackiej Nagrody Nobla z 2022 roku, pisze w specyficzny sposób. Jej książki trudno nazwać powieściami, ponieważ pisarka odwołuje się w nich do własnej biografii oraz pamięci. Dzięki Anastazji Dwulit poznać możemy tłumaczenie na język polski „Powrotów”. Odnajdziemy w książce znany świat, pojawiający się w „Latach” oraz publikacji „Bliscy”. Czy za sprawą „Powrotów” autorka zdoła powiedzieć coś więcej, co przykuje naszą uwagę? Czytaj dalej
„Powroty” – Annie Ernaux
Odpowiedz
Kochamy ładne obrazki. Nie powinno nas dziwić zatem, że sukces odniosły te media społecznościowe, w których rzeczywistość jest ładniejsza, niż przeciętnie. Uśmiechnięte i atrakcyjne twarze, niebieskie niebo, cudowne widoki, niepowtarzalne wschody i zachody słońca. Anna Musiałówna, choć jest znaną fotoreporterką, mogłaby nie odnieść sukcesu w tych mediach, ponieważ jej zdjęcia opisywały (i opisują) prawdziwą rzeczywistość. Niestety nie zawsze kolorową. Dlaczego? Odpowiedź na to pytanie znajdziemy we wspomnieniowej książce „Z drugiej strony szkła. Autoportret fotoreporterki”. 
Na autobiografię księcia Harry’ego wielu czekało niecierpliwie. Natomiast jeszcze więcej osób postanowiło wyrazić się na jej temat, zanim w ogóle została wydana. Dlaczego tak się dzieje? Pewnie tak jest najłatwiej. Po co zawracać sobie głowę liczącą sobie 500 stron książką, skoro zdanie już mam. Dlatego sama zanim wypowiedziałam się o tej autobiografii, postanowiłam ją poznać. 
Należę do pokolenia ludzi, którzy jeszcze załapali się na wielką modę na literaturę iberoamerykańską w Polsce. Jako osoba wkraczająca w dorosłość byłam zafascynowana prozą Julio Cortázara czy Gabriela G. Márqueza. Oczywiście tych nazwisk było znacznie więcej, ale wśród nich brakowało kobiet. Nie za bardzo byłam tego świadoma, dopóki nie trafiłam na powieści Isabel Allende. Nawet po latach lubię wracać do pierwszych tytułów jej autorstwa. Czekam też na nowe publikacje Isabel Allende. Dlatego niedawna premiera książki „Kobiety mojej duszy” nie mogła umknąć mojej uwadze. 
Jeśli miałabym wymienić trzy najlepsze książki na temat kobiecych doświadczeń, to wszystkie je poznałam za sprawą Wydawnictwa Czarne. Pierwszą z nich była 
Książka „Proszę bardzo” Andy Rottenberg została wydana po raz pierwszy w 2009 roku. Kilka miesięcy temu tytuł został wznowiony przez Wydawnictwo Marginesy. Choć wtedy jeszcze nie planowałam, że sięgnę po tę autobiografię, to po spotkaniu autorskim poczułam się zachęcona do tego, by ją poznać. Anda Rottenberg gościła na Festiwalu Literacki Sopot i była jedną z najbardziej aktywnych pisarek, ponieważ bardzo często pojawiała się na spotkaniach innych autorów i autorek.