Kiedy biorę do ręki książkę, zależy mi na tym, by to co czytam, było ciekawe i miało jakąś wartość. Nie zastanawiam się za bardzo, w jaki sposób doszło do wydania danej publikacji. Mam świadomość oczywiście, kto napisał dany tytuł, w jakim wydawnictwie została opublikowana książka. W końcu od wielu lat jestem czytelniczką, interesują mnie nie tylko same historie opublikowane w czytanych przeze mnie tytułach, ale również to jak pod względem formy i języka są napisane. Zauważam jednak, że to co interesuje mnie, niekoniecznie idzie w parze w tym, co jest popularne, modne i rozchwytywane. Wręcz odwrotnie, dziwię się, jak kiepsko napisane są te opowieści, które zalewają nas w mediach społecznościowych i zyskują miano bestsellera. Publikacja „Biblioróżnorodność. Manifest wydawców niezależnych” Susan Hawthorne wyjaśnia odbiorcy dlaczego nie chodzi tylko o to, żebyśmy w ogóle czytali, tylko jak istotne jest, by w wydawniczym świecie znalazło się miejsce nie tylko na wielkie korporacje. Czytaj dalej
„Biblioróżnorodność. Manifest wydawców niezależnych” – Susan Hawthorne
Odpowiedz
„Kobieta z wydm” została wydana w Japonii w 1962 roku i stała się najbardziej znaną powieścią napisaną przez Kōbō Abe. Na język polski została przetłumaczona przez Mikołaja Melanowicza już w 1968 roku. Warto dodać, że książka wcześnie, bo w dwa lata po premierze, doczekała się również adaptacji filmowej. Obecnie możemy ponownie sięgnąć po powieść, dzięki wznowieniu przez PIW. Dlaczego ten tytuł uznano za kultowy? 
Czytelnikom raczej nie trzeba tłumaczyć, kim była Simone de Beauvoir i jaką rolę odegrała we współczesnej literaturze czy kształtowaniu się poglądów feministycznych. Jednak nie wszystkie książki pisarki zostały wydane za jej życia. „Nierozłączne” są właśnie takim przykładem dzieła wydanego pośmiertnie. Sama Simone de Beauvoir, francuska pisarka, filozofka i feministka, nie zdecydowała się na jej wydanie. Przyjęła negatywną ocenę J. P. Sartre’a i uznała, że znany filozof ma rację. Teraz sami możemy ocenić, czy rzeczywiście ta napisana w 1954 roku powieść jest nieistotna. 
Jak sobie wyobrażasz Korę, jedną z najbardziej znanych polskich piosenkarek? Każdy z nas ma przed oczyma jakiś jej wizerunek. Jeśli słuchałeś/-aś jej piosenek, z pewnością przychodzą Ci do głowy różne obrazy, czy śpiewane przez nią utwory. Dlatego, kiedy pojawiła się biografia pt. „Kora. Się żyje. Biografia” Katarzyny Kubisiowskiej, trudno mi było przejść obok niej obojętnie. Autorka jest znana właśnie z kilku biografii, np. z Jerzego Pilcha czy rozmowy, jaką przeprowadziła z Wojciechem Mannem. 
Kochamy ładne obrazki. Nie powinno nas dziwić zatem, że sukces odniosły te media społecznościowe, w których rzeczywistość jest ładniejsza, niż przeciętnie. Uśmiechnięte i atrakcyjne twarze, niebieskie niebo, cudowne widoki, niepowtarzalne wschody i zachody słońca. Anna Musiałówna, choć jest znaną fotoreporterką, mogłaby nie odnieść sukcesu w tych mediach, ponieważ jej zdjęcia opisywały (i opisują) prawdziwą rzeczywistość. Niestety nie zawsze kolorową. Dlaczego? Odpowiedź na to pytanie znajdziemy we wspomnieniowej książce „Z drugiej strony szkła. Autoportret fotoreporterki”. 
Niedawno została wydana powieść pt. „Małe przyjemności”. Jej autorka, Clare Chambers, do tej pory nie była znana polskim czytelnikom. Tytuł, o którym wspomniałam, jest pierwszą książką autorki przetłumaczoną na język polski, choć sama pisarka ma na swoim koncie całkiem spory dorobek literacki. Clare Chambers urodziła się w Wielkiej Brytanii, ale jako młoda kobieta wyjechała do Nowej Zelandii. Tam też powstała jej pierwsza książka. Obecnie autorka mieszka i tworzy w hrabstwie Kent.