Na blogu dawno nie było uwielbianego przez dzieci „Dogmana”, komiksu autorstwa Dava Pilkeya. Najpierw popularność zdobył „Kapitan Majtas”. Zabawne przygody superbohatera na opak zachwyciły młodych czytelników. Historia doczekała się również ekranizacji. Po tym przyszedł czas na zwariowanego Dogmana, policjanta z głową psa, który nie tylko broni świat przed przestępcami, ale również opiekuje się małym kotkiem, Peciem. Czytaj dalej
Wielu z nas, kiedy zaczęła się pandemia, czuło się nieco zagubionych. Nie wiadomo było jeszcze, co myśleć, za to pojawiły się problemy z koncentracją uwagi. Jak tu czytać, kiedy wokoło tyle się dzieje? Pisarze pewnie z podobnym niepokojem patrzyli w przyszłość. Każdy z nas znajdował sobie swój własny sposób na poradzenie sobie z sytuacją, która zapanowała. Wojciech Chmielarz na swoim profilu na Facebooku zaczął publikować szkic pewnej historii sensacyjnej. Czytelnicy poczuli się zainteresowani i domagali się więcej. Taką genezę ma „Prosta sprawa”, powieść publikowana i wymyślana z odcinka na odcinek. Po dopracowaniu i dokonaniu poprawek nabrała kształtu książki. Czytaj dalej
Nie trzeba być miłośnikiem gier komputerowych, żeby kojarzyć te najbardziej znane i popularne. Pewne tytuły weszły do kanonu popkultury. Kiedy byłam dzieckiem, tak jak wielu w moim wieku marzyłam o komputerze Atari, albo Commodore. Pierwszy model, z którym miałam do czynienia, to był ZX Spectrum. Łatwo sobie wyobrazić jakie robił wrażenie jedyny komputer dla wszystkich mieszkańców wioski, dostępny w domu kultury. W czasach PRL-u to było coś niezwykłego. Docierał do mnie zaledwie ułamek tego, co działo się w branży gier komputerowych na świecie. Komiks Boxa Browna pt. „Tetris” skupia się na historii jednej z najpopularniejszych gier wideo na świecie. Czytaj dalej
„Dogman i Superkot” Dava Pilkeya to już czwarty tom przygód postaci, którą wymyślili George i Harold, główni bohaterowie historii o kapitanie Majtasie. Mamy więc do czynienia z opowieścią w opowieści. Obie historie są niezależne i nie trzeba znać żadnej z poprzednich części, by zrozumieć, o co chodzi. Jednocześnie młodzi czytelnicy, którym odpowiada ten rodzaj humoru, nie potrafią oderwać się od komiksu. Czytaj dalej
Książki o pszczołach, trzmielach i innych owadach co jakiś czas pojawiają się na naszym rynku wydawniczym. Tym razem jednak nieco inaczej niż zwykle. „Trzmielowy jeździec” nie jest propozycją czytelniczą dla maluchów, które oglądają „Pszczółkę Maję”. To powieść fantastyczna dla młodszej młodzieży, która nieco już wyrosła z baśniowych historii, ale jeszcze nie sięga po tytuły popularnonaukowe na temat entomologii, za to lubi się świetnie bawić podczas lektury. Dzięki książce Vereny Reinhardt dobrej rozrywki nie zabraknie, nie tylko z tego względu, że historia liczy sobie aż 540 stron. Czytaj dalej
Książki Dava Pilkeya u niektórych dorosłych mogłyby wywołać poczucie niesmaku. Komiks dla dzieci o człowieku z głową psa, albo psie z ciałem człowieka… Cóż to za niedorzeczny pomysł? Na dodatek ilustracje na poziomie czwartoklasisty. A co na to same dzieciaki? One są zachwycone bohaterem, poczuciem humoru, takim który doskonale rozumieją. Książki mogą przecież bawić. A w komiksie „Dogman. Bierz go!” nie zabraknie szalonej rozrywki. Żaden dziesięciolatek nie po to sięga po komiksy, by się czegoś z nich nauczyć, ale by śledzić szalone przygody bohaterów oraz po to, by się pośmiać – do rozpuku. Czytaj dalej