Filip Springer jest autorem, którego dobrze się czyta, ale również słucha. Z tego powodu lubię spotkania autorskie z tym pisarzem. W tym roku podczas Literackiego Sopotu miała miejsce rozmowa, którą prowadził Michał Nogaś. Dotyczyła ona najnowszej książki Filipa Springera pt. „Mein Gott, jak pięknie”. Miejsca, w które zabiera nas autor, w pewnym sensie bardzo podobne do tych opisanych w „Odrzanii” Zbigniewa Rokity. Filip Springer pisze o nich zupełnie inaczej. Czytaj dalej
„Mein Gott, jak pięknie” – Filip Springer
Odpowiedz
Jednym z ważniejszych współczesnych pisarzy jest Wit Szostak. Nie zwraca uwagi na mody literackie, a idzie własną ścieżką. Zaskoczył czytelników już nie raz. Ostatnio choćby powieścią pt. 
Wszyscy sięgający po powieści fantasy dla młodzieży, jeśli są jednocześnie miłośnikami zwierząt, powinni poznać książki Erin Hunter. Jest to tak właściwie kilka osób ukrywających się pod jednym pseudonimem. Nie sposób sobie wyobrazić, by jedna pisarka była w stanie stworzyć tak wiele powieści o kocich wojownikach, czy psach. W Internecie można znaleźć informację, że te historie tworzy aż sześć pisarek. Jednak wszystko nie kończy się na „Wojownikach” oraz „Sforze”. W Polsce wydany został nowy cykl: „Bambusowe Królestwo”. Niedawno swoja premierę miał drugi tom pt. „Rzeka sekretów”. 
Jan Štifter jest czeskim twórcą, którego prozę możemy po raz pierwszy poznać za sprawą powieści „Kolekcjoner śniegu”. Książka otrzymała wiele wyróżnień, w tym nagrodę czytelników konkursu „Čzeská kniha”, więc sięgając po nią liczyłam na historię intrygującą, zmuszającą do myślenia. Co otrzymałam? Dodam jeszcze, że powieść „Kolekcjoner śniegu” na język polski przełożyła Anna Radwan-Żbikowska. Po raz pierwszy zetknęłam się z jej tłumaczeniami za sprawą lektury trylogii dla młodzieży pt. „Truchlin” Vojtěcha Matochy. 
Powieść „Tajemnice Mille” Dagmary Andryki, jest pierwszą książką tej autorki, z którą mam do czynienia. Dwa poprzednie tomy o dziennikarce Marcie Witeckiej mnie ominęły, choć książki wcale nie są mi obce. Zresztą trudno przejść obojętnie obok powieści zatytułowanej „Trąf, trąf, misia bela”. Natomiast o pierwszej części pt. „Tysiąc” również było głośno i przez wielu krytyków została uznana za świetną. 
Wiele dzieci uwielbia mity, baśnie i legendy. Dobrze znane są te najbliższe nam, czyli dotyczące kraju, w którym żyjemy, albo kręgu kulturowego. Moje pociechy do tej pory jeszcze nie zetknęły się z legendą buriacką. Historią, która zarówno przybliża dalekie miejsca, jak i zawiera ludowe wyjaśnienia ich pochodzenia. Z opowieści „Angara, córka Bajkała” dowiemy się skąd się wzięły dwie największe rzeki Angara i Jenisej. Siostry Irina i Olga Jertachanowe przybliżają czytelnikom buriacką legendę, a także są autorkami ilustracji.