„Szkice piórkiem” Andrzeja Bobkowskiego należą do ważnych dzieł dwudziestowiecznej literatury polskiej. Ten zapis przeżyć z czasów drugiej wojny, które autor spędził głównie w Paryżu można czytać nie tylko jak dziennik, ale również jako opowieść o podróży. Bobkowski opowiada o Paryżu, a także Francji w czasie wojny. Tymczasem okazało się, że literatura angielska może pochwalić się podobnym pod pewnym względem dziełem. Chodzi o „Czas drogi” Patricka Leigha Fermora. Czytaj dalej
„Czas drogi” – Patrick Leigh Fermor
2
Nigdy nie sądziłam, że będę czytała książki dla młodzieży, których akcja rozgrywa się w świecie gry Minecraft. A wybór jest naprawdę duży. Można sięgać po tytuły dla młodszych i nieco starszych czytelników. Są książki dla początkujących graczy oraz dla tych zaawansowanych. Moje pociechy do tej pory poznawały historie nieoficjalne. Niedawno jednak wydany został piąty tom z serii „Minecraft. Najlepsze przygody” i jest to oficjalny powieść rekomendowana przez Mojang. Każdą historię napisał inny twórca, można czytać je niezależnie, bez znajomości pozostałych. Książka „Minecraft. Wyprawa” została napisana przez Jasona Fry, autora książek z serii „Star Wars” i „The Jupiter Pirates”. 
Niekiedy mam wrażenie, że moje dzieci posługują się zupełnie innym językiem, niż ja. Zwłaszcza, gdy zaczynają opowiadać o swoich przygodach z gier komputerowych. Wtedy zaczynam tracić wątek i trzeba mi pewne rzeczy po kilka razy powtarzać, albo pokazać, inaczej ani rusz, nie pojmę. Dlatego, kiedy początkowo syn zaczął opowiadać o książce „Pamiętnik 8-bitowego wojownika” Cube Kida, podchodziłam do tego sceptycznie. Zaczęłam się zastanawiać, czy powieść ze świata Minecrafta to coś wartego uwagi? Biorąc pod uwagę, że dzięki niej dzieciaki czytają, stwierdziłam, że może jednak warto dać tej serii szansę. 
W tym roku przestawiliśmy się w dużej mierze na pracę zdalną. Podobnie jest ze spotkaniami. Coraz częściej korzystamy z tych on-line. Tyle że spotkania z pisarzami na żywo, to jest coś, za czym tęskniłam. Dlatego, gdy tylko pojawiła się możliwość, by wznowić działalność o charakterze kulturalnym, uznałam, że warto coś zrobić w tym kierunku. Udało się z pomocą koleżanek, wymyślić inicjatywę kulturalną w ramach projektu „Kultura na skrzydłach Pegaza”, który był realizowany przez Gminny Ośrodek Kultury w Kaliskach. Dzięki temu 09.10 doszło do spotkania z Anną i Sławkiem Sakowiczami na temat ich książki „Kociewie. Nieprzewodnik rowerowy”. 
Jako rodowita Kociewianka nie potrzebuję żadnych zachęt, by wiedzieć, jakie zalety ma ten region. Widziany z rowerowego siodełka posiada jeszcze większy urok. Niezmierzone lasy są doskonałym miejscem dla osób szukających chwili ciszy i spokoju. W mojej leśnej okolicy takiego ukojenia zaznacie. Chyba, że turyści zaczną masowo ruszać na Kociewie po lekturze książki Anny i Sławomira Sakowiczów pt. „Kociewie. Nieprzewodnik rowerowy”. 
Marek Pindral jest podróżnikiem, który potrafi w barwny sposób dzielić się z czytelnikami swoimi doświadczeniami i przemyśleniami związanymi z krajami, które udało mu się odwiedzić. Do tej pory poznałam wydaną w 2013 roku książkę