Kończy się rok, o którym tak wielu chciałoby jak najszybciej zapomnieć. Jeśli pragnęliście doczekać wyjątkowych czasów, to właśnie je mamy. Tylko raczej nie tak je sobie wyobrażaliśmy. Dlatego w przyszłość patrzymy z obawą i niepokojem, ale również nadzieją, że będzie choć odrobinę lepiej. Czas pokaże. Ale dzisiaj skupię się na książkach. Czytaj dalej
W tym roku przestawiliśmy się w dużej mierze na pracę zdalną. Podobnie jest ze spotkaniami. Coraz częściej korzystamy z tych on-line. Tyle że spotkania z pisarzami na żywo, to jest coś, za czym tęskniłam. Dlatego, gdy tylko pojawiła się możliwość, by wznowić działalność o charakterze kulturalnym, uznałam, że warto coś zrobić w tym kierunku. Udało się z pomocą koleżanek, wymyślić inicjatywę kulturalną w ramach projektu „Kultura na skrzydłach Pegaza”, który był realizowany przez Gminny Ośrodek Kultury w Kaliskach. Dzięki temu 09.10 doszło do spotkania z Anną i Sławkiem Sakowiczami na temat ich książki „Kociewie. Nieprzewodnik rowerowy”. Czytaj dalej
Jako rodowita Kociewianka nie potrzebuję żadnych zachęt, by wiedzieć, jakie zalety ma ten region. Widziany z rowerowego siodełka posiada jeszcze większy urok. Niezmierzone lasy są doskonałym miejscem dla osób szukających chwili ciszy i spokoju. W mojej leśnej okolicy takiego ukojenia zaznacie. Chyba, że turyści zaczną masowo ruszać na Kociewie po lekturze książki Anny i Sławomira Sakowiczów pt. „Kociewie. Nieprzewodnik rowerowy”. Czytaj dalej
Z wielką przyjemnością śledzę twórczość Anny Sakowicz. Najpierw poznałam pisarkę jako autorkę bloga: Kurę Pazurem. Potem udało mi się poznać Anię osobiście i przeczytać jej książki. Cieszę się, że w mojej okolicy jest taka pisarka, która potrafi zarażać swoją pozytywną energią. Właśnie wydana została jej najnowsza powieść pt. „Postawić na szczęście. Plan Agaty”. Kilka dni temu zostałam zaproszona na spotkanie z autorką książki do Agroturystyki Pod Jeleniem w Wirtach. To nie było przypadkowe miejsce, gdyż również tam rozgrywa się akcja powieści. Czytaj dalej
Cenię sobie opowiadania, ponieważ uważam, że można zobaczyć w nich kunszt literacki autora. Dzięki nim delektuję się słowem podanym w małej dawce, ale pełnej smaku. Tak jak z czekoladą. Jej nadmiar może zemdlić, ale jedna kostka pozwala na kilka chwil przyjemności. Nie każdy dobry pisarz tworzył krótkie formy, ale wystarczy wymienić kilku: Sławomira Mrożka, Julio Cortázara, Rolanda Topora, Alice Munro po Stanisława Lema czy Tadeusza Borowskiego, których można zaliczyć do grona najlepszych. Czytaj dalej
Książkę Anny Sakowicz „Już nie uciekam” dawkowałam sobie po troszeczkę, podobnie jak Charlie z powieści Roalda Dahla sięgał po czekoladę. Przyzwyczaiłam się do głównej bohaterki Joanny, ale miałam świadomość, że czytam trzecią, ostatnią część „trylogii kociewskiej”, stąd moje wolne poznawanie tej historii. Premiera powieści „Już nie uciekam” miała miejsce w połowie marca, ale przecież nie tak dawno temu mogliśmy poznać inną książkę tej autorki pt. „Niedomówienia”. Czytaj dalej