Bardzo lubię sięgać po kryminały pisane przez Jørna Liera Horsta. Wiem, że dostanę to, czego oczekuję. Dobrze skreślone śledztwo, rzetelnie opisaną pracę śledczych z naciskiem na wiarygodność, a nie na pędzącą akcję. Tymczasem „Krzyk” jest inny, gdyż głównym bohaterem wcale nie jest policjant. Ponadto książka powstała w duecie. Współautorem powieści jest Jan-Erik Fjell. W Polsce przetłumaczono jeden kryminał tego norweskiego pisarza. Nosi tytuł „Kapuś” i został wydany w 2018 roku. Warto dodać, że nie jest to pierwszy duet Jørna Liera Horsta. Widać autor potrafi pracować we współpracy z innymi. Seria dla dzieci z cyklu „Operacja” powstaje od lat z ilustratorem H. J. Sandnesem, świetne są też kryminały dla dorosłych pisane z Thomasem Engerem. Czytaj dalej
„Krzyk” – Jan-Erik Fjell, Jørn Lier Horst
Odpowiedz
Tematyka wojenna cieszy się wśród czytelników sporym powodzeniem. Dotyczy to wielu popularnych gatunków literackich. Właśnie przeczytałam najnowszą powieść kryminalną Wojciecha Kulawskiego. Tym razem autor postanowił dać czytelnikom historię współczesną, ale jednocześnie źródła intrygi zobaczymy w czasach drugiej wojny światowej. Powieść „Rzeźbiarz kości” otwiera cykl pt. „Cienie mroku”. Po lekturze książki mogę już powiedzieć, że rzeczywiście jest to opowieść ukazująca najczarniejszą stronę ludzkiej duszy. 
Jeśli czytasz powieści gatunkowe, to w przypadku książki „Czeluść” możesz poczuć się nieco zdezorientowanym. Anna Kańtoch nie daje się łatwo zaszufladkować. Po tytuły pisarki sięgają miłośnicy kryminałów, fantastyki, thrillerów. Kiedy przeczytamy najnowszą książkę autorki, zobaczymy, że tak właściwie otrzymujemy cały wachlarz gatunków. Najważniejsza okazuje się zagadka, którą czytelnik musi rozwiązać sam. Dostajemy do ręki narzędzia od pisarki, ale kropkę nad i musimy postawić my. Nie ma ułatwień, w postaci epilogu, który przeprowadzi nas za rączkę nad każdą nierozstrzygniętą kwestią. 
Książka Anny Kańtoch pt. „Czarne” niedawno doczekała się wznowienia. Nie czytałam powieści w 2012 roku, ale miałam okazję poznać ją teraz. Zaintrygował mnie tytuł książki, a także fakt, że część powieści wydrukowana została na czarnych stronach. Chciałam wiedzieć, jaka opowieść skrywa się między okładkami, a sam opis z tyłu książki okazał się bardzo tajemniczy. Trudno było na jego podstawie coś konkretnego wywnioskować. W takiej sytuacji najlepiej poznać całą opowieść. 
Nie przypominam sobie, żebym czytała kiedykolwiek książkę pisarza z Tajwanu. Widziałam, że jest dostępna powieść „Stroiciel fortepianów” autorstwa 
Wojciech Chmielarz ma na naszym rynku wydawniczym pewne określone miejsce. Może pochwalić się ogromną ilością sprzedanych książek, co oznacza, że jest poczytny, ale jak się to ma do jakości? Przyznam, że lubię sięgać po powieści kryminalne tego pisarza, ponieważ otrzymuję to, czego akurat w danej chwili potrzebuję. Zagadki do rozwiązania, kolejnych elementów układanki, w której początkowo nic do siebie nie pasuje, ale też oglądam pewne tło społeczne i dostrzegam pewne aktualne problemy poruszone przez autora.