„Pod właściwym sercem”, czyli najnowsza powieść Anny Sakowicz, która niedawno miała premierę, kilka dni temu dotarła do moich rąk, więc trudno mi było się powstrzymać przed zatopieniem się w lekturze. Zresztą dlaczego miałabym sobie ograniczać sięganie po coś, co sprawia wielką przyjemność? Chyba tylko po to, by sobie dawkować ją małymi porcjami, by dłużej czerpać radość z poznawania wartościowych opowieści. Anna Sakowicz od lat daje swoim czytelnikom wiele takich historii, które przenoszą nas w świat opowieści historycznych, obyczajowych, czy przeznaczonych dla młodszych czytelników. Tym razem autorka porusza kwestię surogacji. Temat, który mnie zupełnie nie kojarzy się z Polską, ponieważ u nas surogacja jest przecież zakazana. Czytaj dalej
„Pod właściwym sercem” – Anna Sakowicz
Odpowiedz
Powieść „Grzeszni chłopcy” napisał Bai Xianyong, znany na Zachodzie jako Pai Hsien-yung. Urodził się 11 lipca 1937 roku w Guilin w Chinach i jest uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy tajwańskich oraz pioniera azjatyckiej literatury LGBTQ. Tożsamość pisarza ma tu spore znaczenie, gdyż Pai Hsien-yung jest synem Baia Chongxi, słynnego generała Kuomintangu. Jeszcze jako dziecko Pai w wyniku chińskiej wojny domowej uciekł wraz z matką i rodzeństwem do Hongkongu, a w 1952 roku zamieszkał na Tajwanie. O literaturze ze wschodniej części globu niewiele wiem, więc z zainteresowaniem przyjęłam informację o wydaniu „Grzesznych chłopców”, choć miałam też obawy, czy uda mi się w pełni zrozumieć przesłanie tej historii. 
Kiedy mam ochotę sięgnąć po literaturę gatunkową i zapewnić sobie odrobinę rozrywki, świetnie sprawdzają się książki duetu Jørna Liera Horsta i Thomasa Engera. Najpierw na polskim rynku czytelniczym pojawił się były norweski policjant, który we wiarygodny i rzetelny sposób w swoich kryminałach oddawał procedury pracy śledczych. Jørn Lier Horst to klasyk, na którego pisarstwo można zawsze liczyć. Jednak pisarz podejmuje się kolejnych wyzwań, choćby tworząc powieści w duecie właśnie z Thomasem Engerem. Cykl „Blix i Ramm na tropie zbrodni” od jutra będzie liczył sześć tomów, ponieważ 25 marca premierę będzie miał „Snajper”. Najpierw skupię się jednak na piątym tomie pt. „Ofiary”. 
Podczas spotkania autorskiego z Maciejem Siembiedą w lutym, w którym brałam udział, pisarz zdradził nam, że jego najnowsza powieść będzie związana z cyklem z Jakubem Kanią. Oczywiście wzbudziło to ogromny entuzjazm, ale autor jeszcze bardziej pobudził naszą ciekawość tym, że w tej historii dotyka problemu tafofobii oraz opowiada o pewnym polskim pisarzu, laureacie Literackiej Nagrody Nobla, który mierzył się lękiem przed pogrzebaniem żywcem. Właśnie tym jest wspomniana tafofobia. 
Érica-Emmanuela Schmitta nie trzeba przedstawiać miłośnikom słowa pisanego. Autor słynnego „Oskara i pani Róży” od dawna ma już ustalone miejsce w świecie literatury. Niezbyt często się zdarza, by autor miał status rozpoznawalnej gwiazdy, a ten z pewnością nie może narzekać na brak sławy. Zresztą miałam okazję przekonać się, jak długie kolejki ustawiają się do pisarza po autograf. Mnie samej udało się go zdobyć, mimo ograniczonego czasu, który autor mógł poświęcić na podpisywanie książek. 
„Szatańskie tango” jest debiutancką powieścią węgierskiego pisarza László Krasznahorkaiego, która została wydana w 1985 r. W Polsce mogliśmy po nią sięgnąć dzięki przekładowi Elżbiety Sobolewskiej w 2004 roku. Dzięki ubiegłorocznej Literackiej Nagrodzie Nobla, przypomnieliśmy sobie o tym wybitnym pisarzu. Możemy też wrócić do „Szatańskiego tanga” za sprawą wznowienia w serii „nowa klasyka” Wydawnictwa Czarne. Powieść doczekało się wielu nagród literackich, a słynna siedmiogodzinna adaptacja filmowa z 1994 roku w reżyserii Béli Tarra jeszcze bardziej spopularyzowała to dzieło.